واگر طواف عمرهء تمتّع باشد وتداركش قبل از فوات اختياري عرفه ممكن نباشد عدول به حج افراد كند وبعد از آن عمرهء مفرده را به عمل آورد .
واگر در أيّام استظهار حيض يا نفاس با احرام عمرهء تمتّع به مكّه رسد واز فوات ادراك عرفه ترسد ، احتياطا عمل استحاضة نمايد وعمره را به اتمام رساند ، پس احرام به حج اسلام گيرد ودر نيّت متعرّض تمتّع يا افراد نشود ومناسك حج را بجا آرد با قرباني ، وبعد از استظهار وانقطاع خون قبل از يازدهم غسل حيض يا نفاس كند وبا ظهور استحاضة عمل استحاضة نمايد ، وعلى التقديرين دو طواف حج را با نمازش وسعى به ترتيب به عمل آورده بعد از آن طواف عمره با نماز وسعيش به نيّت قضا به عمل آرد وكفّارهء تقصير عمره را بدهد وبعد از اينها عمرهء مفرده را به نيّت عمرهء اسلام به عمل آرد ، وبا اينها بريء الذّمة از تكليف مىشود ، هرچند كه احتياط در اعادهء حج وعمره است با بقاى استطاعت خصوصا در بعضي از صور مذكوره ، واللّه العالم .
سؤال شيا [ 311 ] :
هرگاه در ماه ذي الحجّه اشتباه شود وسنّيان بدون ثبوت شرعي بناى ماه را بر جائى گذارند ، شيعيان چه كنند ؟
جواب :
اگر ادراك وقوف عرفه ومشعر به نهج شرعي ممكن شود به نحوى كه مخالفت تقيّه به عمل نيايد ، يعنى : در آن ادراك مطمئن باشد كه به آن سبب ضرر مالي ويا جانى يا عرضى نخواهد رسيد ؛ به أو يا مؤمني « 1 » ديگر ، هرچند كه منشأ اطمينان ؛ دادن رشوه شود بايد وقوفين را به نهج شرعي به عمل آورد ، والّا واجب است كه موافق تقيّه به عمل آورد وحجّش درست است ، واگر در اين صورت جهالت كند ووقوف را بر خلاف تقيّه به عمل آورد باطل است ، هرچند كه اتّفاقا كسى بر أو مطّلع نشود يا متضرّر نگردد ، على الأقرب ، واگر در اظهار
هامش
( 1 ) الف : مؤمنين .