حوالهء ذو الفقار دم مولا هو » ، ديگر آنكه نقيب مىگويد : تا ديگ جوش « 1 » ندهى كسب تو حرام است ، صورت شرع اينها را قلمي فرمائيد ؟
جواب :
دعاى مذكور از شرع نرسيده وهمچنين ديگ جوش از براي كسب خود ، واعتقاد به شرعيّت أمثال اين أمور ؛ بدعت وحرام است .
سؤال شح [ 308 ] :
شخصي دخترى را به اذن أو وپدرش به نكاح خود در آورده ومدّتى آن را به خانهء پدر گذاشته وتصرّف نكرده واخراجات دختر را پدرش مىكشيده ، وحال آنكه آمده مىخواهد كه زوجه را ببرد ، پدر دختر ادّعاى اخراجات آن مدّت مىكند ، چه صورت دارد ؟
جواب :
هرگاه در عرض مدّت ؛ ابا وامتناع از زفاف كردن از جانب دختر نبوده وآن شخص خود كوتاهى در آن باب نموده ، آن دختر مستحق نفقه وكسوهء آن وقت « 2 » هست ، وهر وقت كه ابا از تمكين وزفاف داشته هرچند كه به سبب صغر « 3 » باشد مستحق نفقهء « 4 » آن وقت نيست ، على الأظهر ، واللّه العالم .
سؤال شط [ 309 ] :
هرگاه سر آبى مشترك باشد ميان دو مزرعهء شلتوك « 5 » وهر يك از شركاء جدولى به مزرعهء خود برده وأحد شريكين در وقتي كه شلتوك ديگرى گل نموده جدول شريك را سدّ نموده ومجموع آب را قهرا به مزرعهء خود برده وبه اين سبب زراعت شريك خشك شده ، آيا قاهر ضامن زراعت مقهور هست يا نه ؟
هامش
( 1 ) طعامي كه در خانقاه براي مجموع درويشان طبخ كنند وغالبا اين در وقتي است كه سالك ومريدى نو را بطريقت پذيرند . طعام عام كه صوفيان در خانقاه يا در خانه مرشد دهند به نذر ومانند آن ( لغتنامه دهخدا : 24 / 558 و 559 ) .
( 2 ) ه : مدّت .
( 3 ) حجري : صغر سن بوده .
( 4 ) الف ، ب ، ج : نفقه وكسوه .
( 5 ) شلتوك - چلتوك برنجى كه هنوز آن را از پوست در نياورده باشند ( فرهنگ معين : 2 / 2070 ) .