مقدار شرعي از براي تطهير آن ، چنانكه : در كتب مذكور است « 1 » ، واظهر آن است كه : به غير نزح به طرق مطهّره آب ايستاده نيز پاك مىشود ، واحتياط در باب نزح عمل به أكثر مقدار « 2 » است ، واللّه العالم .
سؤال رنو [ 256 ] :
هرگاه دو پاره نجاست از چاه برآيد در نزح به يكى اكتفا مىتوان كرد ؟
جواب :
هرگاه معلوم شود كه از يكى است وهر دو با هم افتاده مىتوان ، والّا احتياط در تعدّد است ، واللّه العالم .
سؤال رنز [ 257 ] :
هرگاه يكى از دو ظرف آب نجس شود جزما ، بعد از آن مشتبه گردد وآب ديگر ممكن نباشد ، چه بايد كرد وچه حكم دارد ؟
جواب :
از هر دو اجتناب كنند واز براي نماز وأمثال « 3 » آن تيمّم كنند ولازم نيست ريختن آنها از براي صحّت تيمّم ، واگر آب يكى از آنها به جائى برسد در نجاست آن خلاف است واظهر عدم است .
سؤال رنح [ 258 ] :
آب مضاف كدام است وبه آن رفع حدث يا ازالهء خبث مىتوان كرد ؟ وبه ملاقاة نجاست نجس مىشود يا نه ؟
جواب :
مراد به آب مضاف هر چيز روانى است كه در عرف آن را آب نگويند مگر با قيد به چيزى ديگر ، واز شنيدن لفظ آب بدون قيد آن به ذهن نرسد مثل : آب گلاب وآب أنار وشيره وأمثال اينها وبه آن وضوء وغسل نمىتوان ساخت .
وقول صدوق رحمه اللّه به جواز آنها به آب گلاب « 4 » شاذّ است ، وحديثي كه به
هامش
( 1 ) شرايع الاسلام : 1 / 13 و 14 ، شرح لمعه : 1 / 35 - 45 .
( 2 ) ج ، د ، ه : مقدرات .
( 3 ) ه : مانند .
( 4 ) الهداية : 48 ، مختلف الشيعة : 1 / 226 .