را تصرّف نموده وعمارت كرده به نحوى كه واقف فرموده عمل نمىكند آيا آن پسر مىتواند كه خانه را از أو بگيرد وقيمت اعيانى را به أو بدهد يا نه ؟
جواب :
در صورت مفروضه همين ربع به زوجه مىرسد هرگاه قرابتي به زيد نداشته باشد ، وسه ربع ديگر مال امام عليه السّلام است ، وربع مذكور به ورثهء زوجه مذكوره مىرسد ، وهمچنين هرگاه محلّ خانه را - كه در وقف واقع است - اجاره نموده ووجه اجاره را داده يا مىدهد ، ديگرى بدون اذن أو تصرّف نمىتواند كرد « 1 » ، هرچند كه اعيانى نداشته باشد ، واگر اجاره ننموده وأجرة المثل نيز ندهد حبس آن جايز نيست ، وهر كس كه خواسته باشد مىتواند كه ازالهء اعيانى أو كند وتصرّف نموده اجرت آن را به مصرف وقف رساند .
سؤال ركط [ 229 ] :
قريب به بيست وپنج سال است كه شخصي زنى را تزويج نموده تا مدّت چهار ماه متوجّه نفقه وكسوهء أو شده وبعد از آن ضعيفه را در همدان گذاشته ورفته ، ودر وقت رفتن اخراجات نفقه وكسوه به أو نداده ، ودر عرض بيست وپنج سال كه رفته حيات وممات أو معلوم نشده ، چون ضعيفه بىنفقه است ، هرگاه رأى صوابنماى عالي اقتضا نمايد كه از بركت ملازمان ؛ استخلاص به جهت منظوره « 2 » حاصل شود ، برادر ضعيفه مىنمايد كه أو وبعضي ديگر مىدانند كه ضعيفه مطلّقه است ، لكن طلاقنامچه نزد شخصي بوده ومفقود شده وخيال مىكنند كه تا طلاقنامچه حاضر نباشد طلاق درست نيست .
جواب :
بر تقدير اين ادّعا كأرش سهل مىشود ، وشوهر مىتواند كرد به حسب شرع ؛ به اعتبار عدم معارض ، زيرا كه در اين صورت زن مصدّقه است بر نفسش شرعا خصوصا با عدم اتّهام ، ومجرّد خواهش تزويج تهمت نيست ،
هامش
( 1 ) د ، ه : نمود .
( 2 ) الف ، ج ، د : مستوره .