به اقرار قبل از ايّام اتّهام ثابت شود از أصل مال اخراج مىكنند ، وغير آنها را از وصاياي ديگر مانند : اخراجات تعزيه وختم قرآن واستيجار نماز وروزهء واجب وخمس وزكات ، وحج به جهت خود وپدر وساير حقوق واجبهء مالية كه در وقت اقرار به اشتغال ذمّه به آنها ، متهم به اضرار ورثه بوده از ثلث تركه محسوب مىگردد وزيادة بر ثلث موقوف به رضا وامضاى وارث است ، واللّه العالم .
سؤال ريز [ 217 ] :
زنى در ايّام صحّت ، مهر خود را هبهء معوّضه نموده به والدين خود وعوض را گرفته وبعد از وفات قدرى أجناس - از لباس وغيره - از أو باقي مانده وطفل صغير هم دارد آيا هبه أو صحيح است يا نه ؟
جواب :
هرگاه مهرش بر ذمّهء شوهرش بوده هبهء آن باطل است ، هرچند معوّضه باشد على الأشهر الأظهر « 1 » ، وأحوط آن است كه شوهر والدين را راضى نمايد ، خروجا عن الخلاف 2 .
سؤال ريح [ 218 ] :
بيع مكره صحيح است ؟
جواب :
هرگاه اكراهش به حدّى رسيده كه معنى ايجاب وقبول را نفهميده باطل است ، وهمچنين اگر مىفهميده لكن به آن راضى نبوده وبعد از آن نيز راضى نشده .
سؤال ريط [ 219 ] :
هرگاه زنى را به زنا متصرّف شده وبعد از زنا أو را متعه كرده واز آن فرزندى به هم رسيده آيا ارث از پدر ومادرش مىبرد يا نه ؟
جواب :
هرگاه نطفهء فرزند به حرام بسته شده ارث از پدر نمىبرد وهمچنين از مادر ؛ هرگاه مجبور به زنا نباشد ، واگر بعد از عقد نطفهء أو بسته شده يا مشكوك فيه باشد ؛ كه بعد از عقد بسته شده يا پيش از آن ، ارث مىبرد از هر دو ، وبه هر كس كه ارث از أو نمىبرد ؛ ارث به أو نمىدهد ، واللّه العالم .
هامش
( 1 ) و 2 مسالك الأفهام : 6 / 12 و 13 .