جواب :
مستفاد از ظاهر سؤال آن است كه : مرادش از ناظر وصى ، واز وكيل ناظر است ومانعى ندارد ، واز كلام وكيل - كه وجه را بده - معلوم مىشود كه امضاى تصرّفات ناظر نموده ، وكساني كه وجه مذكور را بر ذمّه گرفتهاند ، يا متصرف شدهاند به غير نهج شرعي ، بايد رد نمايند كه حجّهاى استيجار شود ، وهرگاه در حيات نباشند واز ايشان چيزى مخلّف شده باشد از مخلّفات ايشان مىتوان گرفت ، والّا تسلّطى بر ورثهء ايشان نيست ، واللّه العالم .
سؤال رو [ 206 ] :
هرگاه مدعى به عنوان مظنّه واحتمال ؛ دعوى بر كسى نمايد واز اثبات عاجز باشد ، قسم مىتواند داد يا نه ؟ واگر منكر در اين صورت قسم را رد نمايد چه صورت دارد ؟
جواب :
در صورت مظنّه وتهمت ، تسلّط قسم دارد على الأظهر ، ومنكر تسلّط رد ندارد در اينجا ؛ بلكه بايد قسم بخورد ، يا أداء مدّعى به كند ، وقسم مدّعى در اين صورت بدون علم پوچ است .
سؤال رز [ 207 ] :
در حال غيظ كسى به زوجهء خود گفته كه : تو عوض مادر وخواهر منى ؛ ودو سه نفر از أكراد در آنجا بودهاند كه اين كلام را شنيدهاند وآنها نماز نمىكنند ، آيا آن زن حرام مىشود ؟ وكفّاره دارد يا نه ؟
جواب :
حرام نمىشود وكفّاره ندارد .
سؤال رح [ 208 ] :
طاحونهء خرابهاى ؛ از شخص غائبى است وديگرى آمده آن را آباد نموده ، واز آن طاحونه اعيانى نمانده بود ، وآن طاحونه در قصبهء كرمانشاهان است ، آيا آن به صاحب اوّل مىرسد يا ثاني ؟ واگر در آن أعياني مانده « 1 » وسنگ آسيا بجاى خود مانده چه حكم دارد ؟
جواب :
هرگاه زمين آسياب از صاحب آسياب نباشد - نه عينا ونه منفعتا -
هامش
( 1 ) ه : مانده باشد .