تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقامع الفضل — صفحة 91

مساهمون:

ص٩١
آورد ، وهمچنين هرگاه يكى از آنها را سهو كرده باشد آن را به عمل آورد هرچند كه بعد از سلام باشد . واگر خللى در آنها شود كه اگر در سجود نماز مىشد موجب سجدهء سهو مىشد « 1 » ، ديگر سجدهء سهوى ضرور نيست ، واگر شك كند كه آنها را به عمل آورده يا نه ؛ به عمل آورد ، واگر شك كند در عدد آنها يا در جزء آنها ؛ بنا را بر طرف صحيح گذارد ، مانند كثير الشك .

سؤال قو [ 106 ] :

ضعيفه‌اى در حال وصيّت ؛ زوج خود را در حضور همشيرهء خود - كه بدون ايشان وارثى ندارد - وصىّ نموده ووصيّت كرده كه : نماز واجبي يك سال ونيم به ذمّه دارد ومندوبات وخيرات را ودفن وكفن را از مال أو به عمل آورد ، مهريهء خود را به زوج إبراء نموده ، وبعضي أجناس به زوج ؛ عوض نماز واجبي داده كه به عمل آورد ، وبعضي أجناس نيز به همشيره خود هبه نموده ، وتتمهء مخلّفه را از براي كفن ودفن وخيرات معيّن نموده ، ودر حضور جمعى همشيره تنفيذ تمامى وصيّت أو نموده ، آيا مىتواند زوج بدون حضور همشيره اقدام بر اجراى وصيّت كند يا نه ؟

جواب :

هرگاه ميّت ؛ آن همشيره را ناظر بر آن زوج ننموده ، اقدام بر وصايا نمايد ، وانتظار همشيره نكشد .

سؤال قز [ 107 ] :

حيواني را انساني وطى كند - خواه حلال گوشت يا حرام گوشت ، باركش يا غير باركش - حكم آن را بيان فرمائيد ؟

جواب :

هرگاه حلال گوشت غير باركش باشد - مثل گاو وگوسفند وشتر وآهو وشترمرغ وأمثال اينها - پس حرام مىشود به آن وطى ؛ گوشت آن وگوشت نسل آنكه بعد از آن وطى به هم رسيده ، وآنچه از آنها از شير وتخم
هامش
( 1 ) ه‍ : مىگشت .