كه كند ؛ احكامش را بجا مىآورد - على الأقرب - وبعضي گويند كه : آن نيز حكم كثير الشك دارد ، وكثرت سهو مسقط حكم شك نيز مىگردد « 1 » ، لكن اجماع واقع است بر اينكه : اگر فعلى كه فراموش كرده است ركن باشد ؛ نمازش باطل است اگر وقتش گذشته باشد ، واگر وقت « 2 » باقي باشد آن را بجا مىآورد هرچند كه غير ركن باشد ، واگر فعلى باشد كه موجب تدارك باشد - مثل يك سجده وتشهّد بعد از فوت محلّ - بعد از نماز بجا مىآورد « 3 » ، وأحوط بلكه أقوى آن است كه سجدهء سهو نيز مىكند ، وطريق احتياط واضح است .
ودو سجدهء سهو را به نحوى وشرايطى كه سجود نماز را به عمل مىآورد ؛ به عمل آورد ، يعنى : با طهارت وستر عورت ورو به قبله وآرام در سجود ونشستن بعد از سجود أول به آرام دل « 4 » ، ونيّتش را در دل چنين كند به اينكه :
بداند كه دو سجدهء سهو مىكند - مثلا - از براي شك ميانهء چهار وپنج در نماز ظهر از براي آنكه واجب است از براي رضاى خدا ، وبهتر آن است كه : بعد از نيّت « اللّه أكبر » بگويد ، پس به سجود رود ودر هر يك از سجدهها بگويد : « بسم اللّه وباللّه وصلّى اللّه على محمّد وآل محمّد » ، وبعد از سجدهء دويم تشهد بخواند به اين طريق : « أشهد أن لا إله إلّا اللّه وأشهد أن محمّدا رسول اللّه ، اللّهم صلّ على محمّد وآل محمّد » ، پس سلام بگويد به اين نحو : « السلام عليكم ورحمة اللّه وبركاته » ، وبهتر آن است كه بعد از سجده اوّل بنشيند واندك آرام گيرد واز براي سجده دويم نيز تكبير بگويد .
واگر سجدهء سهو را فراموش كند ، هر وقت كه به خاطرش آيد به عمل
هامش
( 1 ) شرح لمعه : 1 / 339 ، ذكرى الشيعة : 4 / 57 .
( 2 ) ه : وقتش .
( 3 ) كشف اللثام : 4 / 421 و 433 ، مفتاح الكرامة : 3 / 283 - 289 .
( 4 ) در نسخهء ج ( ونشستن بعد از سجود اوّل به آرام دل ) نيامده است .