235 -
و قال عليه السلام : يهلك فيّ رجلان : محبّ مطر ، و باهت مفتر . ( 1 ) [ قال الرضى ] : و هذا مثل قوله [ عليه السلام ] : يهلك فيّ رجلان : محبّ غال ، و مبغض قال . ( 2 )
236 -
و سئل عليه السلام عن التوحيد و العدل ، فقال : التّوحيد ألّا تتوهمّه ، و العدل ألّا تتهّمه
237 -
[ و قال عليه السّلام ] : لا خير في الصّمت عن الحكم ، كما أنهّ لا خير في القول بالجهل . 235 - و گفت - عليه السّلام : هلاك شود در من دو مرد ، دوستى به غايت ستاينده ، و بهتان نهندهاى افترا كننده . ( 1 ) [ سيّد رضى گويد ] : و اين مانند گفتار او - [ عليه السّلام ] - است : كه هلاك شوند در [ حقّ ] من دو مرد ، دوستى غلو كنند [ ه در دوستى ] ، و دشمنى [ مبالغه نمايندهء در عداوت ] .
( 2 ) 236 - و سؤال كردند او را - [ عليه السّلام ] - از توحيد و عدل ، پس گفت : توحيد آن است كه در وهم نيندازى او را ، و عدل آن است كه در تهمت نيفتد او .
237 - نيست خير در خاموشى از حكم ، چنان كه بدرستى كه نيست خير در گفتار به جهل .