لا تجعلنّ ذرب لسانك على من أنطقك ، و بلاغة قولك على من سدّدك . ( 1 ) - كفاك أدبا لنفسك اجتناب ما تكرهه من غيرك .
- من صبر صبر الأحرار ، و إلّا سلا سلوّ الأغمار . ( 2 )
206 -
و قال عليه السلام للأشعث بن قيس معزّيا [ عن ابن له ] : إن صبرت صبر الأكارم ، و إلّا سلوت سلوّ البهائم . - مگردان تيزى زبان خود را بر آن كس كه در سخن آورد تو را ، و [ مگردان ] رسايى گفتار تو [ را ] بر آن كس كه راست گردانيد تو را براى سخن . ( 1 ) - بس است تو را ادبى براى نفس تو ، پرهيزيدن آنچه كراهت دارى تو مر غير خود را .
- هر كه صبر كند بايد كه باشد چون صبر [ كردن ] آزاد مردان ، و الّا اندوه وا برد [ چون ] اندوه وا بردن كار نا آزمودگان . ( 2 ) 206 - و گفت - عليه السّلام ، مر اشعث پسر قيس [ را در حالى كه ] تعزيت دهنده [ بود او را از فوت پسرش ] : اگر صبر كنى چون صبر [ كردن ] بزرگان [ نيكو باشد ] ، و اگر نه اندوه وابرى تو چون اندوه وا بردن بهائم .