أربعة : أموال المسلمين فقسّمها بين الورثة في الفرائض ، و الفيء فقسمّه على مستحقيّه ، و الخمس فوضعه اللّه حيث وضعه ، و الصّدقات فجعلها اللّه حيث جعلها . ( 2 ) و كان حلي الكعبة يومئذ فيها ، فتركه اللّه على حاله ، و لم يتركه نسيانا ، و لم يخف عليه مكانا . ( 3 ) فأقرهّ حيث أقرهّ اللّه و رسوله . فقال له [ عمر ] : لولاك لافتضحنا . و ترك الحلي بحاله . ( 4 )
127 -
و روي أنه رفع إليه رجلان سرقا من مال اللّه ، أحدهما عبد من مال اللّه ، و الآخر من عرض الناس . مسلمانان ، پس قسمت كرد آن را ميان ميراث خوارگان در فرايض [ ايشان ] ، و [ ديگر ] غنيمت ، پس قسمت كرد آن را بر مستّحقان او ، و خمس ، پس بنهاد آن را خدا آنجا كه بنهاد آن را ، و صدقات ، پس بگردانيد آن را خدا آنجا كه گردانيد آن را ( 2 ) و بود زيور كعبه آن روز در آن [ كعبه ] ، پس بگذاشت [ آن را ] خدا بر حال او ، و ترك نكرد آن را از [ روى ] فراموشى ، و پنهان نماند بر او جايگاهى . ( 3 ) پس قرار ده آن را آنجا كه قرار داد آن را خدا و رسول او . پس گفت مر او را [ عمر ] : اگر نه تو بودى رسوا شدمى ما ، و بگذاشت زيور را به حال خود . ( 4 ) 127 - و روايت كردند كه رفع كردند به او دو مرد [ را كه ] دزدى كرد [ ه بود ] ند از مال خدا : يكى از آن [ دو ] بنده [ اى بود ] از مال خدا ، و ديگرى از مال و كالا