- أحسنوا في عقب غيركم تحفظوا في عقبكم - إنّ كلام الحكماء إذا كان صوابا كان دواء ، و إذا كان خطأ كان داء . ( 2 ) - و سأله رجل أن يعرفه ما الإيمان فقال [ عليه السّلام ] : إذا كان غدا فأتني حتّى أخبرك على أسماع النّاس ، فإن نسيت مقالتي حفظه عليك غيرك . ( 3 ) فإنّ الكلام كالشّاردة ، يثقفها هذا و يخطئها هذا . ( 4 ) و قد ذكرنا ما أجابه به فيما تقدم من هذا الباب و هو قوله : « الإيمان على أربع شعب » . ( 5 ) - نيكويى كنيد در اولاد غير شما ، تا نگهدارند [ اولاد ] شما را در عقب شما .
- بدرستى كه سخن حكما چون باشد صواب ، باشد دارو ، و چون باشد خطا ، باشد درد . ( 2 ) - و سؤال كرد از او مردى كه بشناساند او را كه ايمان چيست پس گفت - عليه السّلام : چون فردا باشد بيا به من تا خبر دهم تو را بر شنوايى هاى مردمان ، پس اگر فراموش كنى تو گفتار مرا نگهدارد آن را بر تو غير تو . ( 3 ) بدرستى كه سخن همچو شتر [ رمنده ] شده باشد كه بيابد آن را اين [ شخص به وجه صواب ] ، و خطا كند آن را اين [ ديگر ] . ( 4 ) [ سيّد رضى گويد ] : و بدرستى كه ياد كرديم آنچه جواب داد [ آن حضرت ] او را به آن ، در آنچه پيش فرا داشت از اين باب ، و او گفت آن را : كه ايمان بر چهار شاخهها است . ( 5 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 526
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٥٢٦