أصبح لقضاء اللّه ساخطا ، و من أصبح يشكو مصيبة نزلت به فإنّما يشكو ربهّ . ( 2 ) و من أتى غنيّا فتواضع لغناه ذهب ثلثا دينه .
و من قرأ القرآن فمات فدخل النّار فهو ممّن [ كان ] يتّخذ آيات اللّه هزوا . ( 3 ) و من لهج قلبه بحبّ الدّنيا التاط [ منها ] بثلاث : همّ لا يغبهّ ، و حرص لا يتركه ، و أمل لا يدركه .
- كفى بالقناعة ملكا ، و بحسن الخلق نعيما . ( 4 )
109 -
و سئل [ عليه السلام ] عن قوله تعالى : فلَنَحُيْيِنَهَُّ حَياةً طَيِّبَةً ، فقال : هي القناعة ( 1 ) هر كه گردد كه شكايت كند به مصيبتى كه فرو آيد به او ، بدرستى كه شكايت كند .
پروردگار خود را . ( 2 ) و هر كه آيد به [ نزد ] توانگرى پس تواضع كند مر توانگرى او [ را ] ، برود ثلث دين او ، و هر كه خواند قرآن پس بميرد ، پس در برند در دوزخ ، پس او از آن كس باشد كه فرا گير [ د ] آيت هاى خدا را به افسوس . ( 3 ) و هر كه حريص شود دل او به دوستى دنيا ، وادوسد از آن [ دنيا ] ، به سه چيز : غمى كه دور نشود از او ، و حرصى كه ترك نكند او را ، و اميدى كه در نيابد او را .
- پسندهء است به قناعت پادشاهى [ كردن ] ، و به حسن خلق نعمت [ داشتن ] .
( 4 ) 109 - و سؤال كردند او را [ - عليه السّلام - ] از گفتار خدا [ ى تعالى ] كه : « باقى داريم و زندگانى دهيم او را زندگانى [ يى ] پاك » ، پس گفت : آن است قناعت . ( 1 )