- من حذّرك كمن بشّرك . ( 2 ) - اللّسان سبع ، إن خلّي عنه عقر .
- المرأة عقرب حلوة اللّسبة .
- الشّفيع جناح الطّالب .
- أهل الدّنيا كركب يسار بهم و هم نيام . ( 3 ) - فقد الأحبّة غربة .
- فوت الحاجة أهون من طلبها إلى غير أهلها . هر كه پرهيز فرمايد تو را [ از بدى ] ، همچو كسى بود كه بشارت دهد تو را [ بر نيكى ] . ( 2 ) - زبان دد [ ى ] است [ كه ] اگر بگذارند و رها كنند ، بگزد .
- زن كژ دمى است شيرين گزنده .
- شفاعت كننده ، بال و پر طلب كننده است . - اهل دنيا همچو مسافرانند كه برند ايشان را ، و [ حال آن كه ] ايشان خفتگان باشند . ( 3 ) - نايافتن دوستان غريبى است .
- فايت شدن حاجت آسان تر بود از طلب كردن آن از غير اهل او .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 438
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤٣٨