تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 435

مساهمون:

ص٤٣٥
على المنافق على أن يحببني ما أحبّني . ( 1 ) و ذلك أنهّ قضي فانقضى على لسان النّبيّ الأمّيّ عليه السلام ، أنهّ قال عليه السلام . يا عليّ ، لا يبغضك مؤمن ، و لا يحبّك منافق . ( 2 )

23 -

و قال عليه السلام : سيّئة تسوءك خير عند اللّه من حسنة تعجبك . ( 1 ) - قدر الرّجل على قدر همتّه ، و صدقه على قدر مروتّه ، و شجاعته على قدر أنفته ، و عفتّه على قدر غيرته . ( 2 )

24 -

و قال عليه السلام : الظّفر بالحزم ، و الحزم بإجالة الرّأي ، و الرّأي بتحصين الأسرار . كه دوست دارد مرا ، دوست ندارد مرا . ( 1 ) و اين آن است كه حكم كرد ، پس حكم كرده و [ جارى ] شد بر زبان پيغمبر نانويسنده - [ عليه السّلام ] - بدرستى كه او گفت « ع » : يا على دشمن ندارد تو را مؤمن ، و دوست ندارد تو را منافق . ( 2 ) 23 - و گفت - عليه السّلام : بدى [ يى ] كه اندوه كند تو را ، بهتر بود نزديك خدا از نيكويى [ يى ] كه به شگفت آورد تو را . ( 1 ) قدر [ و مرتبهء ] مرد بر قدر و اندازهء همّت او بود ، و راستى او بر قدر مروّت او بود ، و دليرى او بر قدر [ حميّت ] و ننگ داشتن [ او بود ] ، و پرهيزگارى او بر قدر غيرت او بود . ( 2 ) 24 - و گفت - عليه السّلام : ظفر يافتن به هشيارى بود ، و هشيارى به جولان دادن راى [ بود ] ، و راى به نگهداشتن رازها بود .