استبانت عليهم الحجّة ، و انقطعت عنهم المعذرة . ( 3 ) فمن تمّ على ذلك منهم فهو الّذي أنقذه اللّه من الهلكة ، و من لجّ و تمادى فهو الرّاكس الّذي ران اللّه على قلبه ، و صارت دائرة السّوء على رأسه . ( 4 )
59 - و من كتاب له عليه السلام إلى الأسود بن قطبة صاحب جند حلوان
أمّا بعد ، فإنّ الوالي إذا اختلف هواه منعه ذلك كثيرا من آنچه طلب كردند ، تا كه ظاهر شد بر ايشان حجّت ، و منقطع شد از ايشان عذر آوردن .
( 3 ) پس هر كه تمام شد [ بر آن چه ما گفتيم يعنى قول ما را شنيد ] پس او آن است كه برهانيد او را خدا از هلاكت ، و هر كه بستيهد و خصومت كند پس او است نگونسار آنك مهر نها [ د ] خدا بر دل او ، و گشت گردش [ دايرهء بدى ] بر سر او . ( 4 ) 59 - [ و از نامههاى آن حضرت - عليه السّلام - است ] وا اسود پسر قطبه صاحب لشكر حلوان : [ امّا ] پس از حمد خدا بدرستى كه والى را چو مختلف شود [ ميل و ] هواء او ، باز دارد