صبرك على ضيق ترجو انفراجه و فضل عاقبته ، خير من غدر تخاف تبعته ، و أن تحيط بك من اللّه فيه طلبة ، و لا تستقيل فيها دنياك و لا آخرتك . ( 97 ) إيّاك و الدّماء و سفكها به غير حلّها ، فإنهّ ليس شيء أدعى لنقمة ، و لا أعظم لتبعة ، و لا أحرى بزوال نعمة ، و انقطاع مدّة ، من سفك الدّماء به غير حقّها . ( 98 ) و اللّه سبحانه مبتدئ بالحكم بين العباد ، فيما [ عهد ] به غير حق . ( 96 ) بدرستى كه صبر تو بر تنگى [ يى كه ] اميد دارى وا شدن آن [ را ] و زيادتى سرانجام او ، بهتر باشد از خيانتى كه ترس برى عاقبت آن [ را ] ، و آن كه محيط شود به تو از [ جانب ] خدا در آن غدر ، مؤاخذه [ اى ] كه اقاله نكنى در آن [ نه در ] دنياى تو و نه [ در ] آخرت تو . ( 97 ) بپرهيز تو از خون ها و ريختن آن كه ناحق باشد ، بدرستى كه نيست چيزى وا خواند [ ه ] تر به عقوبت ، و نه بزرگ تر به گناه و بزه ، و نه سزاوارتر به زايل شدن نعمت ، و بريده شدن مدّت [ حيات ] ، از ريختن خون ها كه غير حق باشد . ( 98 ) و خداى سبحانه ابتدا كننده است به حكم كردن ميان بندگان در آنچه بريختند ايشان از خون ها روز قيامت ، پس تقويت مكن
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 363
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٦٣