و اللّه اللّه في جيرانكم ، فإنّهم وصيّة نبيّكم ، ما زال يوصي بها حتّى ظننّا أنهّ سيورّثهم . ( 3 ) و اللّه اللّه في القرآن ، لا يسبقنّكم بالعمل به غيركم .
و اللّه اللّه في الصّلاة ، فإنّها عمود دينكم .
و اللّه اللّه في بيت ربّكم ، لا تخلوّه ما بقيتم ، فإنهّ إن ترك لم تناظروا . ( 4 ) مكنيد دهن هاى ايشان را از طعام ، [ يعنى يك روز طعام دهيد و روز ديگر نه ] ، بلكه دائم باشد ، و بايد كه ضايع [ و خوار ] نباشند پيش شما ، و بپرهيزيد از خدا در [ حقّ ] همسايگان شما بدرستى كه [ احسان ] در [ حقّ ] ايشان وصيّت پيغمبر شما است ، كه هميشه وصيّت مى كرد به آن تا كه گمان برديم ما كه ميراث دهد ايشان را . ( 3 ) [ و ] بپرهيزيد از خدا در [ شأن ] قرآن ، بايد كه پيش نشود شما را به عمل [ كردن به ] او جز شما ، و بپرهيزيد از خدا در نماز ، بدرستى كه [ نماز ] ستون دين شما است ، و بپرهيزيد از خدا در [ رعايت ] خانهء پروردگار شما ، [ خالى ] مگذاريد او را [ از اعمال مناسك و طواف ] مدّتى كه باقى باشيد شما [ در دنيا ، پس ] امر و شأن [ آن است كه ] اگر ترك كنند او را مهلت ندهند در عقوبت . ( 4 ) [ و بپرهيزيد از خدا ]
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 310
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣١٠