يشين الكريم بمجلسه ، و يسفهّ الحليم بخلطته فاتّبعت أثره ، و طلبت فضله ، اتّباع الكلب للضّرغام يلوذ إلى مخالبه ، و ينتظر ما يلقى إليه من فضل فريسته . ( 2 ) فأذهبت دنياك و آخرتك و لو بالحقّ أخذت أدركت ما طلبت . فإن يمكّن اللّه منك و من ابن أبي سفيان أجزكما بما قدّمتما ، و إن تعجزا و تبقيا فما أمامكما شرّ لكما ظاهر است بى راهى او ، دريده [ شده ] پردهء او ، به عيب آورد [ مرد ] بزرگ را در مجلس خود ، و بى خرد گرداند خردمند را به مخالطت [ و مصاحبت ] خود . ( 1 ) پس روى كردى تو اثر او را ، و طلب كردى فضل او را از طعام و مال ، چو [ ن ] پس روى كردن سگ مر شير را ، پناه گيرد وا چنگال هاى او ، و منتظر باشد آنچه بيندازد به او از زيادتى كشتهء او . ( 2 ) پس ببردى دنياى خود و آخرت خود را ، و اگر حق را فرا گرفته بودى دريافته بودى آنچه [ را ] كه طلب [ مى ] كردى ، پس اگر تمكين دهد [ مرا ] خدا بر تو و بر پسر بو سفيان - معاويه - جزا دهم شما را به آنچه پيش مقدّم داشتيد شما ، و اگر از پيش شويد و باقى مانيد [ بعد از من ] پس آنچه پيش شما است [ از عذاب آخرت ] بدتر [ است ] مر شما را . ( 3 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 285
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٨٥