من النّبوّة و الإنباء و أخبار السّماء . ( 1 ) خصصت حتّى صرت مسلّيا عمّن سواك ، و عممت حتّى صار النّاس فيك سواء . ( 2 ) و لو لا أنّك أمرت بالصّبر ، و نهيت عن الجزع ، لأنفدنا عليك ماء الشّؤون ، و لكان الدّاء مماطلا ، و الكمد محالفا ، و قلّا لك و لكنهّ ما لا يملك ردهّ ، و لا يستطاع دفعه بأبي أنت و أمّي اذكرنا عند ربّك ، و اجعلنا من بالك ( 3 ) نشد به مرگ غير تو ، از نبوّت و خبر دادن و خبرهاى آسمان . ( 1 ) خاص گشتى تو [ در اين مصيبت بزرگ ] تا [ جايى ] كه گشتى تو تسلّى دهنده از [ مصيبت ] آن كس كه جز تو باشد ، و عام گشتى تو به مصيبت تا كه گشتند مردمان در [ مصيبت ] تو يكسان . ( 2 ) و اگر نه آنك بدرستى كه تو امر [ كر ] دى به صبر كردن ، و باز داشتى از جزع ، [ هر آينه ] به آخر رسانيدمى بر تو آب جاى روان شدن اشك ها ، و هر آينه بودى درد باز دارنده از رفتن ، و اندوه پوشيده [ و مصيبت تو ] لازم [ و ثابت ] شونده ، و [ براى تو ] اندك بودندى اين دو [ يعنى اشك خونبار و درد جانكاه ] ، و ليكن مرگ چيزى است كه رد نتوانند [ كرد ] او را ، و نتوانند باز داشتن آن [ را ] ، فداى تو بادا پدر و مادر من ياد كن ما را نزديك پروردگار خود ، و گردان ما را از خاصّ حال خود و شغل خود . ( 3 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 163
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٦٣