234 - [ و من كلام له عليه السلام ]
ألا إنّ اللّسان بضعة من الإنسان ، فلا يسعده القول إذا امتنع ، و لا يمهله النّطق إذا اتّسع . و إنّا لأمراء الكلام ، و فينا انتشبت عروقه ، و علينا تهدّلت غصونه . ( 1 ) و اعلموا رحمكم اللّه أنّكم في زمان القائل فيه بالحقّ قليل ، و اللّسان عن الصّدق كليل ، و اللّازم للحقّ ذليل ، أهله معتكفون 234 - [ و از سخنان آن حضرت - عليه السّلام - است ] : بدان بدرستى كه زبان پارهاى گوشت است از آدمى ، پس نيك بخت نگرداند او را گفتار چون باز ايستد [ آدمى از آن گفتار ] ، و مهلت ندهد او را سخن گفتن چون فراخ فرا گيرد در سخن گفتن ، و بدرستى كه ما اميران سخن ايم ، و در ميان ما در آويخت رگ هاى آن كلام ، و بر ما فرو آويخت شاخههاى او . ( 1 ) و بدانيد - رحمت كناد شما را خدا - بدرستى كه شما در زمانى [ واقع شدهايد ] كه گويندهء به حق در او اندك است ، و زبان از راستى كند است ، و ملازم مر حق حقير است ، اهل آن زمان مقيمانند بر نافرمانى ، صلح كنندگانند بر مداهنه كردن ، جوانان ايشان بى شرم