تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 156

مساهمون:

ص١٥٦
يمنع ، و آخر شامت لم يجزع . ( 5 ) فعليكم بالجدّ و الاجتهاد ، و التّأهّب و الاستعداد ، و التّزوّد في منزل الزّاد . و لا تغرّنّكم الدّنيا كما غرّت من كان قبلكم من الأمم الماضية ، و القرون الخالية . ( 6 ) الّذين احتلبوا درّتها ، و أصابوا غرّتها ، و أفنوا عدّتها ، و أخلقوا جدّتها . أصبحت مساكنهم أجداثا ، و أموالهم ميراثا . لا يعرفون من أتاهم ، و لا يحفلون من بكاهم ، و لا يجيبون من دعاهم . ( 7 ) فاحذروا الدّنيا حيات [ تو ] ، و نزديكى [ كه ] اندوهگن شد ليكن باز نداشت [ مرگ را از تو ] ، و ديگرى [ كه ] شماتت كننده [ است ] كه جزع نكرد [ بر تو ] . ( 5 ) پس بر شما باد بجد كردن و كوشش ، و ساز كردن و استعداد ، و توشه گرفتن در منزل توشه [ كه دنيا است ] ، و بايد كه فريفته نكند شما را دنيا چنان كه بفريفت آن كس را كه بود پيش از شما از گروهان گذشته ، و گروهان پيشين . ( 6 ) آن كسانى اند كه بدوشيدند شير و نفع دنيا را ، و صواب جستند و فرا رسيدند غفلت هاى او [ را ] ، و نيست كردند شمار مال و روزهاى او [ را ] ، و كهنه كردند نوى او را ، گشت جاى هاى ايشان گورها ، و مال ها ايشان ميراث ، نشناسند آن كس را كه آيد به [ سر گور ] ايشان ، و باك ندارند آن كس را كه گريه كند بر ايشان ، و اجابت نكنند كسى را كه خواند ايشان