عليّ تداكّ الإبل الهيم على حياضها يوم ورودها ، حتّى انقطعت النّعل ، و سقط الرّداء ، و وطئ الضّعيف ، و بلغ من سرور النّاس ببيعتهم إيّاي أن ابتهج بها الصّغير ، و هدج إليها الكبير ، و تحامل نحوها العليل ، و حسرت إليها الكعاب .
231 - و من خطبة له عليه السلام
منها في التقوى
فإنّ تقوى اللّه مفتاح سداد ، و ذخيرة معاد ، و عتق من كلّ آن را پس فرا گرفتم آن را ، پس به هم كوفتيد [ و انبوهى كرديد ] بر من چون كوفتن شتر [ ان ] تشنه بر حوض هاى آن ، روز وارد شدن آن [ ها بر آب ] ، تا [ آن ] كه بريده شد [ بند ] كفش و بيفتاد [ از دوش ها ] رداء ، و به پا سپردند ضعيف را ، و برسيد از شادى مردمان به بيعت كردن ايشان مرا [ به جايى ] كه شاد [ شدند ] به آن خردان ، و [ برفتند لرزان ] وا آن [ بيعت ] بزرگان ، و ميل كرد [ به ] جانب او صاحبان علّت ، و در [ ر ] نجه داشت و برنجيد وا آن [ بيعت ] نار پستانان .
231 - [ و از خطبههاى آن حضرت - عليه السّلام - است ] : بدرستى كه پرهيزگارى خدا كليد راستى و استقامت است ، و ذخيرهء معاد است ، و