العظيم و أتى بالإفك العظيم ، و إن قال : أكرمه ، فليعلم أنّ اللّه قد أهان غيره حيث بسط الدّنيا له و زواها عن أقرب النّاس منه . ( 23 ) فليتأسّ متأسّ بنبيهّ عليه السّلام و اقتصّ أثره و ولج مولجه ، و إلّا فلا يأمن الهلكة ، فإنّ اللّه جعل محمّدا - صلّى اللّه عليه و آله - علما للسّاعة ، و مبشّرا بالجنّة ، و منذرا بالعقوبة . ( 24 ) خرج من الدّنيا خميصا ، و ورد الآخرة سليما . لم يضع حجرا على حجر ، حتّى مضى لسبيله ، و أجاب داعي ربهّ . فما أعظم منّة اللّه علينا حين أنعم به سلفا نتبّعه ، و قائدا نطأ عقبه ( 25 ) و اللّه لقد رقّعت مدرعتي هذه حتّى استحييت من راقعها . و لقد قال لي قائل : ألا تنبذها حقير داشت او را ، بدرستى كه دروغ گفت به خداى بزرگ و آورد دروغى بزرگ ، و اگر گفت : اكرام كرد او را ، پس بايد كه بداند بدرستى كه خداى تعالى بدرستى كه حقير داشت غير او را ، از آن جا كه بگسترانيد دنيا را براى [ غير ] او ، و دور گردانيد دنيا را از نزديك ترين مردان از او . ( 23 ) پس بايد كه اقتدا كند اقتدا كننده به پيغمبر خود - عليه السّلام - و متابعت كند اثر او را ، و در رود به جاى در رفتن او ، و اگر نه پس [ او ] ايمن نباشد از هلاكت دنيى ، بدرستى كه خداى تعالى گردانيد محمّد را - صلعم - نشان مر قيامت را ، و بشارت دهنده به بهشت ، و بيم كنند [ ه ] به عقوبت . ( 24 ) بيرون رفت از دنيا گرسنه ، و وارد شد به آخرت به سلامت ، و ننهاد سنگى بر سنگى تا كه برفت به راه خود ، و اجابت كرد خوانندهء پروردگار خود را ، پس چه بزرگ است منّت خدا بر ما آن هنگام كه نعمت [ داد ] به او [ ما را ] ، گذشتهاى كه تابع باشيم او را ، و مهترى كه به پاى سپريم در پى او ( 25 ) به خدا بدرستى كه پينه كردم مدرعهء خود را اين ، تا كه شرم داشتم از پينه كنندهء آن ، [ و ] بدرستى كه گفت مرا گويندهاى : اى
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 379
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٧٩