122 - و من كلام له عليه السلام لأصحابه فى ساعة الحرب :
و أيّ امرئ منكم أحسّ من نفسه رباطة جأش عند اللّقاء ، و رأى من أحد من إخوانه فشلا فليذبّ عن أخيه بفضل نجدته الّتي فضّل بها عليه كما يذبّ عن نفسه ، فلو شاء اللّه لجعله مثله . ( 1 ) إنّ الموت طالب حثيث لا يفوته المقيم ، و لا يعجزه الهارب . ( 2 ) إنّ أكرم الموت القتل و الّذي نفس ابن أبي طالب بيده ، لألف ضربة بالسّيف أهون عليّ من ميتة في غير طاعة اللّه على الفراش . ( 3 ) 122 - [ و از سخنان آن حضرت - عليه السلام - است ] مر اصحاب خود را در ساعت حرب و هر كدام مردى از شما در يابد از نفس خود ثبات و قوّت دل و عقل دل نزديك حرب ، و ديد از يكى از برادران او بد دلى ، پس بايد كه دفع كند [ دشمن را ] از برادر خود به فضل شجاعت خود آنكه تفضيل نهادهاند به آن [ دليرى ] بر [ برادر ] او چنان كه دفع كند از نفس خود ، پس اگر خواهد خدا هر آينه گرداند [ آن برادر ] را مانند او . ( 1 ) بدرستى كه مرگ طلب كنندهء بشتاب است كه فوت نگذارد او را مقيم ، و از پيش نرود او را گريزنده . ( 2 ) بدرستى كه بزرگ ترين مرگ [ ها ] قتل است ، و بحقّ آنك نفس پسر ابى طالب به دست او است ، هزار ضربت به شمشير خوارتر باشد بر من از مردن در غير طاعت خدا بر فراش . ( 3 )