تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 284

مساهمون:

ص٢٨٤
العاجلة ، لا تسلموا من سيف الآجلة ، و أنتم لهاميم العرب ، و السّنام الأعظم . ( 4 ) إنّ في الفرار موجدة اللّه ، و الذّلّ اللّازم ، و العار الباقي . و إنّ الفارّ غير مزيد في عمره و لا محجوز بينه و بين يومه . ( 5 ) من رائح إلى اللّه كالظّمآن يرد الماء ، الجنّة تحت أطراف العوالي اليوم تبلى الأخيار . ( 6 ) اللّهمّ فإن ردّوا الحقّ فافضض جماعتهم ، و شتّت كلمتهم ، و أبسلهم بخطاياهم . ( 7 ) إنّهم لن يزولوا عن مواقفهم دون طعن دراك : يخرج منهم النّسيم ، و ضرب يفلق الهام ، و يطيح العظام ، و يندر السّواعد و الأقدام . ( 8 ) و حتّى يرموا بالمناسر تتبعها المناسر ، و يرجموا سلامت نيابيد از شمشير آخرت ، شما مهتران و سخيان عرب ايد ، و كوهان بزرگتر ، يعنى بلند قدر . ( 4 ) بدرستى كه در بگريختن ، خشم و غضب خدا [ است ] ، و حقارت لازمه ، و عار و عيب باقى ، و بدرستى كه گريزنده زيادت نباشد در عمر او ، و نه بازداشته [ اى ] ميان او و ميان روز مرگ او . ( 5 ) كيست شبانگاه كننده وا خدا [ وى ] همچو تشنه‌اى [ است كه ] وارد شود آب را ، بهشت زير سر نيزه‌هاى بلند [ است ] ، امروز بيازمايند برگزيدگان [ را ] . ( 6 ) اى بار خدا پس اگر رد كنند حق را پس جدا گردان جماعت ايشان را ، و پراكنده كن سخن ايشان را ، و گرو كن ايشان را به گناهان ايشان . ( 7 ) بدرستى كه ايشان زايل نمى شوند از جايگاه ايستادن ايشان جز نيزه‌ها [ ى ] پياپى كه بيرون آيد از او باد [ و ] نسيم و زدنى [ كه ] بشكافند سر چكاد [ را ] ، و بپرانند استخوان را ، و بيندازند بازوها و قدم ها را . ( 8 ) [ و ] تا كه بيندازند ايشان را به لشكر اندك كه پياپى دارد آن را لشكر ،