إليها ، فلا الدّاعي أجابوا ، و لا فيما رغّبت رغبوا ، و لا إلى ما شوّقت إليه اشتاقوا . ( 11 ) أقبلوا على جيفة قد افتضحوا بأكلها ، و اصطلحوا على حبّها ، و من عشق شيئا أعشى بصره ، و أمرض قلبه ، فهو ينظر به عين غير صحيحة ، و يسمع بأذن غير سميعة . ( 12 ) قد خرقت الشّهوات عقله ، و أماتت الدّنيا قلبه ، و ولّهت عليها نفسه ، فهو عبد لها ، و لمن في يده شيء منها ، حيثما زالت زال إليها ، و حيثما أقبلت أقبل عليها . ( 13 ) لا ينزجر من اللّه بزاجر ، و لا يتّعظ منه بواعظ ، و هو يرى المأخوذين على الغرّة ، حيث لا إقالة و لا رجعة . ( 14 ) كيف نزل بهم ما كانوا يجهلون ، و جاءهم من فراق الدّنيا ما كانوا يأمنون ، كردند ، و نه در آنچه رغبت افكندى رغبت كردند ، و نه وا آنچه آرزومند گردانيدى تو وا او آرزومند شدند . ( 11 ) رو آوردند بر مردارى بدرستى كه رسوا شدند به خوردن آن ، و صلح كردند با يكديگر بر دوستى آن ، و هر كه عاشق شد چيزى را كور گرداند چشم او را ، و بيمار گرداند دل او را ، پس او نظر كند به چشمى نه تن درست ، و بشنود به گوشى جز شنوا . ( 12 ) بدرستى كه بشكافت آرزوها عقل او را ، و بميرانيد دنيا دل او را ، و واله گردانيد بر آن دنيا نفس او را ، پس او بنده شد مر دنيا را ، و مر آن كس [ را ] كه در دست او چيزى باشد از دنيا ، هر كجا كه زايل شد دنيا زايل شد وا او ، و هر كجا كه رو آورد رو آورد بر او .
( 13 ) باز ناستد از خدا به باز استندهاى ، و متّعظ نشود از [ خدا ] به پند دهندهاى ، و او بيند گرفتگان را بر غفلت و فريفتگى ، آنجا كه نيست اقا [ له ] و نيست باز گردانيدن - اشارت است به سكرات و اهوال آن . ( 14 ) چه گونه فرو آمد به ايشان آنچه بودند ايشان نادانان ، و آمد به ايشان از جدائى دنيا
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 243
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٤٣