94 - و من خطبة له عليه السلام
بعثه و النّاس ضلّال في حيرة ، و خابطون - في فتنة ، قد استهوتهم الأهواء ، و استزلّهم الكبرياء ، و استخفّتهم الجاهليّة الجهلاء . ( 1 ) حيارى في زلزال من الأمر ، و بلبال من الجهل ، فبالغ صلّى اللّه عليه و آله في النّصيحة ، و مضى على الطّريقة ، و دعا إلى الحكمة ، و الموعظة . ( 2 )
95 - و من خطبة له عليه السلام
الحمد للهّ الأوّل فلا شيء قبله ، و الآخر فلا شيء بعده ، و الظّاهر فلا شى ء فوقه ، و الباطن فلا شى ء دونه . 94 - [ و از خطبههاى آن حضرت - عليه السلام - است ] بفرستاد او را و مردمان گم راه بودند در سرگشتگى ، و پا كوبندگان بودند در فتنه بدرستى كه سرگشته كرد ايشان را مرادها و آرزوها ، و بلغزانيد ايشان را تكبّر و بزرگى ، و سبك عقل گردانيد ايشان را نادانى سخت جاهلان . ( 1 ) سرگشتگان بودند در زلازل از كار ، و وسواس ها از نادانى ، پس مبالغه كرد - صلعم - در نصيحت ، و بگذشت بر ت ، و بخواند وا حكمت و پند دادن . ( 2 ) 95 - [ و از خطبههاى آن حضرت - عليه السلام - است ] شكر و سپاس مر خدا را كه اوّل بود پس نيست چيزى پيش از [ او ] ، و آخرى كه نبود و نباشد چيزى بعد از او ، و ظاهر است كه نيست چيزى بالاى او ، و نهان از چونى كه نيست چيزى جز او .