للهّ ، و لكن هؤلاء يقولون : لا إمرة . ( 1 ) و إنهّ لا بدّ للنّاس من أمير برّ أو فاجر يعمل في إمرته المؤمن ، و يستمتع فيها الكافر ، و يبلّغ اللّه فيها الأجل ، و يجمع به الفيء ، و يقاتل به العدوّ ، و تأمن به السّبل ، و يؤخذ به للضّعيف من القويّ ، حتّى يستريح به برّ ، و يستراح من فاجر . ( 2 ) و في رواية أخرى أنه عليه السلام قال : - لما سمع تحكيمهم - حكم اللّه أنتظر فيكم . [ و قال : أمّا الإمرة البرّة فيعمل فيها التّقيّ ] ، و أمّا الإمرة الفاجرة فيتمتّع فيها الشّقيّ ، إلى أن ينقطع مدتّه ، و تدركه منيتّه حكم جز خداى را . و ليكن اين گروهان مى گويند ، نيست اميرى و حكومت . ( 1 ) و او گفت ، عليه السّلام : ناچار باشد مر آدميان را از اميرى نيك فرمان برنده ، يا نا فرمان ، [ كه ] عمل كند در امارت و حكومت او مؤمن ، و بر خوردارى گيرد در آن امارت كافر ، و برساند خدا در آن امارت اجل مردمان را ، و جمع آورند به آن [ امارت ] غنيمت ، و محاربت كنند به آن اميرى با دشمن ، و ايمن باشد به او راهها ، و فرا گيرند به [ حكم ] او براى ضعيف از قوىّ و توانا ، تا كه بياسايد و در راحت افتد به آن نيكوكار ، و در راحت افتد عاصى و بد كردار . ( 2 ) و در روايتى ديگر بدرستى كه او ، عليه السّلام ، گفت : - آن گاه كه بشنيد ، حاكم گردانيدن ايشان [ را ] حكم خداى را منتظر مى باشم در شما [ و فرمود : امّا در امارت نيكو كار پس عمل كند در آن ، پرهيزكار براى آخرت ] ، و امّا در امارت و پادشاهى عاصى پس برخوردار شود در آن ، بدبخت تا آنكه بريده و منقطع شود مدّت او ، و در يابد او را مرگ او .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 85
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٨٥