الْأَزْواجَ
( يس 36 ) گونهها
أَزْواجاً
( نبأ 8 ) گروه گروه
أُسارى
( بقره 85 ) بنديان
أَساوِرَ *
( كهف 31 ؛ حج 23 ؛ دهر 21 ) دست برنجنها
أَساوِرَ
( ملائكه 33 ) دستورنجنها
الْأَسْبابُ
( بقره 166 ) پيوستگيها
أَسْباطاً
( اعراف 160 ) نبيرهگان
أَسْبَغَ
( لقمان 20 ) تمام كرد
اسْتَأْجِرْهُ
( قصص 26 ) به مزدگير او را
اسْتِبْدالَ
( نساء 20 ) گرفتن
إِسْتَبْرَقٍ *
( كهف 31 ؛ دخان 53 ) ديباى سطبر
اسْتَبَقَا
( يوسف 25 ) پيشى گرفتند
فَاسْتَبَقُوا
( يس 66 ) ( پس ) پيش دستى كردند
اسْتَحَبُّوا
( توبه 23 ) برگزينند
اسْتَحَقَّا
( مائده 107 ) سزاوار شدند
اسْتَحْوَذَ
( مجادله 19 ) دست يافت
اسْتِحْياءٍ
( قصص 25 ) شرمگين
فَاسْتَخَفَّ
( زخرف 54 ) ( پس ) سبكسار يافت
أَسْتَخْلِصْهُ
( يوسف 54 ) ويژه گيرم او را
اسْتَخْلَفَ
( نور 55 ) از پى درآورد
اسْتَزَلَّهُمُ
( آل عمران 155 ) بلغزانيد ايشان را
اسْتُضْعِفُوا
( اعراف 75 ) خوار داشتى كرده شدند
اسْتُضْعِفُوا
( سبأ 31 ) سست كرده شده بودند
اسْتَطْعَما
( كهف 77 ) خوردنى طلبيدند
اسْتَعْجَلْتُمْ
( احقاف 24 ) فراخواستيد به شتاب
فَاسْتَعِذْ *
( اعراف 200 ؛ مؤمن 56 ؛ فصلت 36 ) ( پس ) پناه خواه
فَاسْتَعْصَمَ
( يوسف 32 ) ( پس ) خويشتن نگاه داشت
اسْتَعْلى
( طه 64 ) زبردست شد
فَاسْتَغْفَرُوا
( نساء 64 ) ( پس ) آمرزش خواستندى
فَاسْتَغْلَظَ
( فتح 29 ) ( پس ) استوار شد
اسْتَغْنَى
( تغابن 6 ) بىنياز . . .
اسْتَغْنى
( ليل 8 ) بىنياز شد
اسْتَفْتَحُوا
( ابراهيم 15 ) يارى خواستند
اسْتَفْزِزْ
( اسراء 64 ) بلغزان
فَمَا اسْتَقامُوا
( توبه 7 ) ( پس تا ) راست باشند
اسْتَقامُوا
( فصلت 30 ) راست باستاند
اسْتَقَرَّ
( اعراف 143 ) آرام گيرد
فَاسْتَقِمْ
( هود 112 ) ( پس ) راست بايست
مَا اسْتَكانُوا
( آل عمران 146 ) فروتنى نكردند
اسْتَكْبَرَ
( بقره 34 ) گردن كشى كرد
اسْتَكْبَرَ
( قصص 39 ) بزرگ منشى كرد
اسْتَكْبَرْتَ
( زمر 59 ) گردن كشى كردى
اسْتَكْبَرْتُمْ *
( بقره 87 ؛ احقاف 10 ) بزرگ منشى كنيد
فَاسْتَكْبَرْتُمْ
( جاثيه 31 ) ( پس ) گردن كشى كرديد
اسْتَكْبَرُوا *
( اعراف 36 ؛ مؤمنون 46 ؛ فرقان 21 ) بزرگ منشى كردند
اسْتَكْبَرُوا *
( اعراف 40 ؛ سبأ 31 ) گردن كشى كردند
فَاسْتَكْبَرُوا
( عنكبوت 39 ) ( پس ) بزرگ منشى كردند
لَاسْتَكْثَرْتُ
( اعراف 188 ) ( هراينه ) بسيار كردمى
اسْتَكْثَرْتُمْ
( انعام 128 ) بسيارى كرديد
اسْتَمْتَعَ
( انعام 128 ) برخوردارى گرفت
اسْتَمِعْ
( ق 41 ) گوش فرادار و ساختگى مكن
فَاسْتَمِعُوا
( اعراف 204 ) ( پس ) فراشنويد
فَاسْتَمِعُوا
( حج 73 ) ( پس ) گوش فرا داريد
اسْتُهْزِئَ
( رعد 32 ) فسوس كرده شد
اسْتَهْزِؤُا
( توبه 64 ) فسوس مىداريد
اسْتَهْوَتْهُ
( انعام 71 ) ببرد او را
اسْتَوْقَدَ
( بقره 17 ) برافروخت
اسْتَوى
( بقره 29 ) آهنگ كرد
اسْتَوى
( طه 5 ) استيلا كرد
اسْتَوى
( قصص 14 ) راست گشت
اسْتَوى *
( اعراف 54 ؛ يونس 3 ؛ رعد 2 ؛ فرقان 59 ) قصد كرد
اسْتَيْأَسُوا
( يوسف 80 ) نوميد شدند
اسْتَيْسَرَ
( بقره 196 ) آسان شد
اسْتَيْقَنَتْها
( نمل 14 ) بىگمان دانست آن را
بِالْأَسْحارِ
( آل عمران 17 ) ( به ) آخرهاى شب
فَأَسْرِ
( دخان 23 ) ( پس ) به شب ببر
إِسْرافاً
( نساء 6 ) گزاف كارى
إِسْرافَنا
( آل عمران 147 ) گزافكارى ما
أُسَرِّحْكُنَّ
( احزاب 28 ) يله كنم شما را
أَسْرَفَ
( طه 127 ) از اندازه گذشت
أَسْرَفُوا
( زمر 53 ) گزاف كردند
الْأَسْرى
( انفال 70 ) بنديان
الْأَسْفَلِينَ
( صافات 98 ) فروتنان
( يا ) أَسَفى
( يوسف 84 ) ( وا ) سخت اندوها ارمانا
فَأَسْقَيْناكُمُوهُ
( حجر 22 ) ( پس ) آشاميدنى ساختيم شما را آن را
أَسْكَنْتُ
( ابراهيم 37 ) آرام دادم
أَسْكِنُوهُنَّ
( طلاق 6 ) جاى باشش دهيد ايشان را
الْإِسْلامِ
( آل عمران 85 ) كيش مسلمانى
إِسْلامَكُمْ
( حجرات 17 ) گردن نهادن خويش
أَسْلِحَتَهُمْ
( نساء 102 ) سازهاى خويش
فَاسْلُكِي
( نحل 69 ) ( پس ) بسپرى
أَسْلَمَ *
( آل عمران 83 ؛ انعام 14 ) گردن نهاد