أَحْوى
( اعلى 5 ) سياه
أُخالِفَكُمْ
( هود 88 ) ( با شما ) نازسازى كنم
أَخْبارَها
( زلزال 4 ) آگاهيهاى خويش
أَخْبَتُوا
( هود 23 ) فروتنى كردند
اخْتِلافِ *
( بقره 164 ؛ يونس 6 ؛ جاثيه 5 ) آمد شد
اخْتِلافِ *
( آل عمران 190 ؛ مؤمنون 80 ) شد آمد
اخْتِلافُ
( روم 22 ) دگرگونى
اخْتِلافاً
( نساء 82 ) ناهموارى
اخْتِلاقٌ
( ص 7 ) فرابافته
اخْتَلَطَ
( انعام 146 ) آميخته شد
مَا اخْتَلَفَ
( آل عمران 19 ) ( نه ) ناسازى كردند
فَاخْتُلِفَ
( هود 110 ) ( پس ) ناسازى كرده شد
فَاخْتَلَفَ
( مريم 37 ) با هم نساخت
فَاخْتُلِفَ
( فصلت 45 ) ( پس ) اختلاف كرده شد و ناسازى
فَاخْتَلَفَ
( زخرف 65 ) ( پس ) خلاف كرد
لَاخْتَلَفْتُمْ
( انفال 42 ) ( هراينه ) ناهموار گشتيدى
اخْتَلَفْتُمْ
( شورى 10 ) اختلاف كرديد
اخْتَلَفُوا *
( بقره 176 ، 213 ؛ نحل 64 ، 124 ) ناسازى كردند
اخْتَلَفُوا
( آل عمران 105 ) نازسازگارى كردند
اخْتَلَفُوا
( نساء 157 ) ناهموارى كردند
فَاخْتَلَفُوا
( يونس 19 ) ( پس ) نساختند
اخْتَلَفُوا *
( نحل 64 ، 124 ) ناسازى كردند
فَمَا اخْتَلَفُوا
( يونس 93 ) ( پس ) نكردند ناسازى
الْأُخْدُودِ
( بروج 4 ) شكاف زمين
أُخِذَ
( انفال 70 ) ستانده شد
إِخْراجاً
( نوح 18 ) بيرون آوردنى
أَخَّرْتَنِ
( اسراء 62 ) زمان دهى مرا
لَوْ لا أَخَّرْتَنا
( نساء 77 ) ( چرا ) پس نداشتى
لَوْ لا أَخَّرْتَنِي
( منافقون 10 ) ( چرا ) پس نينداختى مرا
أَخَّرْنا
( هود 8 ) باز پس داريم
أَخِّرْنا
( ابراهيم 44 ) پس دار ما را
اخْفِضْ
( شعراء 215 ) پست كن
أَخْفَيْتُمْ
( ممتحنه 1 ) پوشيديد
أَخْلَدَ
( اعراف 176 ) چسبيد
أَخْلَدَهُ
( همزه 3 ) جاويد كند او را
أَخْلَصْناهُمْ
( ص 46 ) ويژه كرديم ايشان را
أَخْلَصُوا
( نساء 146 ) ويژه كردند
فَأَخْلَفْتُكُمْ
( ابراهيم 22 ) ( پس ) خلاف وعده كردم شما را
أَخْلُقُ
( آل عمران 49 ) اندازه كنم
الْأَخْيارِ
( ص 47 ) بهتران
الْأَخْيارِ
( ص 48 ) بهينان
إِدًّا
( مريم 89 ) بزرگ و ناشايست
فَادَّارَأْتُمْ
( بقره 72 ) ( پس ) نساختند با يكديگر
ادَّارَكُوا
( اعراف 38 ) فراهم رسند
إِدْبارَ
( طور 49 ) پسها
أَدْخِلْ
( نمل 12 ) درآر
أَدْخَلْناهُمْ
( انبياء 86 ) درآورديم ايشان را
لا أَدْراكُمْ
( يونس 16 ) ( نه ) دانا كردى شما را
ادْفَعْ
( فصلت 34 ) بازدار
فَادْفَعُوا
( نساء 6 ) ( پس ) دهيد
أَذاعُوا
( نساء 83 ) آشكارا كنند
اذْكُرْنِي
( يوسف 42 ) صفت كن مرا
أَذِنَ
( نبأ 38 ) دستورى داد
أُذُنٌ
( توبه 61 ) گوش
فَبِإِذْنِ
( آل عمران 166 ) ( پس به ) دستورى
بِإِذْنِهِ
( مائده 16 ) ( به ) دستورى خويش
إِذْنِهِ
( يونس 3 ) دستورى او
أَراذِلُنا
( هود 27 ) فرومايگان ما
أَرْباباً
( توبه 31 ) خدايگان
ارْتابَتْ
( توبه 45 ) گمان شد
ارْتَبْتُمْ
( مائده 106 ) به گمان باشيد
ارْتَبْتُمْ
( حديد 14 ) به گمان شديد
فَارْتَدَّ
( يوسف 96 ) ( پس ) گرديد
فَارْتَقِبْهُمْ
( قمر 27 ) ( پس ) چشم مىدار
ارْتَقِبُوا
( هود 93 ) چشم داريد
أَرْجائِها
( حاقه 17 ) كنارههاى آن
أَرْجِعُ
( يوسف 46 ) باز روم
أَرْجِهْ
( اعراف 111 ) بازدار
أَرْجِهْ
( شعراء 36 ) واپسدار او را
أَرْحامُ
( انعام 143 ) ،
الْأَرْحامُ
( رعد 8 ) زهدانها
أَرْحامَكُمْ
( محمد 22 ) خويشيهاى خويش
أَرْذَلِ الْعُمُرِ
( حج 5 ) پيرى و خرفى
الْأَرْذَلُونَ
( شعراء 111 ) فرومايگان ، خسيسترين مردم چون جولاهگان
أَرْساها
( نازعات 32 ) بيخآور كرد آن را
إِرْصاداً
( توبه 107 ) چشم داشتن
فَارْغَبْ
( انشراح 8 ) ( پس ) خواهان شو
أَرْكَسَهُمْ
( نساء 88 ) نگونسار كرد ايشان را
أُرْكِسُوا
( نساء 91 ) نگوسار كرده شوند
أَزًّا
( مريم 83 ) برآغاليدن
ازْدُجِرَ
( قمر 9 ) بازداشته شد
أَزْرِي
( طه 31 ) پشت من
الْأَزْلامُ
( مائده 90 ) چوبهاى قمار