ابْنُوا
( صافات 97 ) برآوريد
أَبْوابَ
( مؤمن 76 ) دركها
اتِّباعَ
( نساء 157 ) پىروى كردن
أَتَّبِعُ
( انعام 50 ) پىروى مىكنم
لَاتَّبَعْتُمُ
( نساء 83 ) ( هراينه ) پىروى كردى
اتَّبَعَنِ
( آل عمران 20 ) پىروى كرد مرا
أَتْبَعْناهُمْ
( قصص 42 ) از پىدرآورديم ايشان را
أُتْبِعُوا *
( هود 60 ، 99 ) از پىدرآورده شدند
اتُّبِعُوا
( بقره 166 ) پىروى كرده شدند
اتَّخَذَ
( نبأ 39 ) فراگيرد
اتَّخَذُوا
( توبه 107 ) ساختند
اتَّخِذِي
( نحل 68 ) بساز
أَتْراباً
( نبأ 33 ) ،
أَتْرابٌ
( ص 52 ) همزادان
أُتْرِفْتُمْ
( انبياء 13 ) به ناز پرورده شديد
أَتْرَفْناهُمْ
( مؤمنون 33 ) به ناز پرورديم ايشان را
أُتْرِفُوا
( هود 116 ) داده شدند
اتَّسَقَ
( انشقاق 18 ) بىكم و كاست شد
أَتْقَنَ
( نمل 88 ) درست و استوار كرد
اتَّقى
( ليل 5 ) پرهيز كرد
أَتْمَمْتُ
( مائده 3 ) پركردم
فَأَتَمَّهُنَّ
( بقره 124 ) ( پس ) بىكم و كاست آورد آن را
أَتِمُّوا
( بقره 187 ) پر كنيد
أَتَوَكَّؤُا
( طه 18 ) بچسبم
أَتَوْهُ
( نمل 87 ) آيندگان اويند
فَأَثابَهُمُ
( مائده 85 ) ،
أَثابَهُمْ
( فتح 18 ) ( پس ) پاداشت داد ايشان را
أَثاثاً
( مريم 74 ) رخت خانه
أَثارُوا
( روم 9 ) برگردانيدند
اثَّاقَلْتُمْ
( توبه 38 ) گرانى كنيد
فَاثْبُتُوا
( انفال 45 ) « پس » استوار شويد
أَثْخَنْتُمُوهُمْ
( محمد 4 ) سست كرديد ايشان را
أَثَرِ
( فتح 29 ) نشان
فَأَثَرْنَ
( عاديات 4 ) ( پس ) برانگيختند
أَثْقالَهُمْ
( عنكبوت 13 ) گرانيهاى خويش
أَثْقَلَتْ
( اعراف 189 ) گران گشت
أَثْلٍ
( سبأ 16 ) شوره گزى
أَثِيمٍ *
( بقره 276 ؛ جاثيه 7 )
أَثِيماً
( نساء 107 ) بزهمند
أَثِيمٍ
( شعراء 222 ) بزهكارى
أُجاجاً
( واقعه 70 ) تلخ
لَوْ لا اجْتَبَيْتَها
( اعراف 203 ) ( چرا ) نسازى آن را
اجْتَبَيْناهُمْ
( انعام 87 ) برگزيديم ايشان را
اجْتُثَّتْ
( ابراهيم 26 ) بركنده شد
اجْتَنِبُوا *
( نحل 36 ؛ حجرات 12 ) به يكسو شويد
اجْتَنَبُوا
( زمر 17 ) بپرهيزيدند
إِجْرامِي
( هود 35 ) گنهكارى من
أَجْرَمُوا
( انعام 124 ) گناه كردند
اجْعَلْنِي
( يوسف 55 ) گردان مرا
أَجَلٌ *
( اعراف 34 ؛ ابراهيم 10 ) ،
أَجَلًا
( انعام 2 ) هنگام زدى
لِأَجَلٍ
( رعد 2 ) ( تا ) هنگام زد
أَجْلِبْ
( اسراء 64 ) بانگ كن
أَجَّلْتَ
( انعام 128 ) هنگام زدى
أَجَلَنَا
( انعام 128 ) هنگام زد خويش
أَجَلُهُمْ
( اعراف 185 ) هنگام زد ايشان
أَجَلُهُمْ
( يونس 11 ) زمان زد ايشان
أَجَلَهُنَّ *
( بقره 231 ؛ طلاق 2 ) هنگام زدهء خويش
الْأَجَلَيْنِ
( قصص 28 ) هنگام نام زد ( دو )
أَجْمَعُوا
( يوسف 15 ) آهنگ كردند
فَأَجْمِعُوا
( طه 64 ) ( پس ) به هم آريد و دل بنهيد
أَجْمَعِينَ
( بقره 161 ) همهگنان
أَجْمَعِينَ
( اعراف 124 ) همه
أَجْمَعِينَ *
( هود 119 ؛ صافات 39 ) همهگان
أَجْمَعِينَ
( نمل 51 ) همگان
فَاجْنَحْ
( انفال 61 ) ( پس ) بگراى
أَحاطَ *
( اسراء 60 ؛ طلاق 12 ) فرا رسيد
أَحَبَّ
( توبه 24 ) دوستر
الْأَحْبارُ
( مائده 63 ) دانشمندان
فَأَحْبَطَ
( محمد 9 ) ( پس ) ناچيز كرد
لَأَحْتَنِكَنَّ
( اسراء 62 ) ( هراينه ) لويشه نهم
أُحْدِثَ
( كهف 70 ) نو كنم
فَاحْذَرْهُمْ
( منافقون 4 ) ( پس ) بترس و با بيم باش از ايشان
أَحْرَصَ
( بقره 96 ) آزورترين
أَحْصاهُ
( مجادله 6 ) شمرد آن را
أُحْصِرْتُمْ
( بقره 196 ) واداشته شويد
أُحْصِنَّ
( نساء 25 ) به شوهر داده شوند
أَحْصَيْناهُ
( نبأ 29 ) شمرديمش
أَحْقاباً
( نبأ 23 ) حقبهها
بِالْأَحْقافِ
( احقاف 21 ) ( در آن ) ريگهاى دراز و بلند
أُحْكِمَتْ
( هود 1 ) استوار كرده شد
لِأُحِلَّ
( آل عمران 50 ) ( تا ) گشاده كنم
أَحْلامُهُمْ
( طور 32 ) خردهاى ايشان
أَحَلَّنا
( ملائكه 35 ) فرو آورد ما را
أَحَلُّوا
( ابراهيم 28 ) فرو آوردند
أَحْمِلُ
( يوسف 36 ) بر مىدارم