أَقْوَمُ
( اسراء 9 ) راستر
أَقِيمُوا
( اعراف 29 ) بداريد
أَكَّالُونَ
( مائده 42 ) نيك خورندگان
أَكْبَرْنَهُ
( يوسف 31 ) بزرگ داشتند او را
اكْتالُوا
( مطففين 2 ) پيمايند
اكْتَتَبَها
( فرقان 5 ) باز نوشت آن را
اكْتَسَبْنَ
( نساء 32 ) اندوختند
فَأَكْثَرْتَ
( هود 32 ) ( پس ) بسيار كردى
أَكْدى
( نجم 34 ) بريده كرد
إِكْراهَ
( بقره 256 ) زور
أَكْرَمَكُمْ
( حجرات 13 ) گرامينترين شما
فَأَكْرَمَهُ
( فجر 15 ) ( پس ) گرامى كند او را
أُكْرِهَ
( نحل 106 ) زور و ستم كرده شود
أَكْرَهْتَنا
( طه 73 ) به زور داشتى ما را
اكْشِفْ
( دخان 12 ) دور كن ، وابر
أَكْفُرُ
( نمل 40 ) ناسپاسى كنم
لَأُكَفِّرَنَّ
( مائده 12 ) ( هراينه ) بپوشانم
اكْفُرُوا
( آل عمران 72 ) از گروش بازگرديد
أَكْفِلْنِيها
( ص 23 ) پذيرفتار كن مرا آن را
الْأُكُلِ
( رعد 4 ) مزه
أُكُلَها
( كهف 33 ) بر خويش
لَأَكَلُوا
( مائده 66 ) ( هراينه ) خورندى
الْأَكْمامِ
( رحمن 11 ) غلافها و كاردوها ، جايگاههاى ميوه و شكوفه ( م : كاردهها )
أَكْمامِها
( فصلت 47 ) غلافهاى خويش
أَكْناناً
( نحل 81 ) نهفت جايها
أَكْوابٍ *
( دهر 15 ؛ غاشيه 14 ) آبدستانها
لَأَكِيدَنَّ
( انبياء 57 ) ( هراينه ) سگالش كنم ، حيلتى سازم در هلاك ايشان
إِلًّا
( توبه 10 ) سوگند
الْتَقَتا
( آل عمران 13 ) فراهم رسيدند
فَالْتَقَطَهُ
( قصص 8 ) ( پس ) برگرفت او را
الْتَقَى
( آل عمران 155 ) فراهم رسيد
الْتَقَيْتُمْ
( انفال 44 ) فراهم رسيديد
فَالْتَمِسُوا
( حديد 13 ) ( پس ) بجوييد
ما أَلَتْناهُمْ
( طور 21 ) نكاستيم ايشان را
بِإِلْحادٍ
( حج 25 ) ( به ) كژ شدن و گشتن از حد ، ميل كردن
إِلْحافاً
( بقره 273 ) ستيهيدن
أَلْزَمْناهُ
( اسراء 13 ) چفسانيديم او را
أَلْزَمَهُمْ
( فتح 26 ) چفسانيد ايشان را
الْعَنْهُمْ
( احزاب 68 ) بنفرين ايشان را
الْغَوْا
( فصلت 26 ) بيهوده گوييد
أَلَّفَ
( انفال 63 ) فراهم آورد
أَلْفافاً
( نبأ 16 ) به هم پيچيدهگان
أَلْقى
( نساء 94 ) پيش آورد
أَلْقى
( قيامة 15 ) پيش افكند
أَلَنَّا
( سبأ 10 ) نرم كرديم
إِلهٌ
( زخرف 84 ) پرستيده شده است
أَلْهاكُمُ
( تكاثر 1 ) ناپروا كرد شما را
فَأَلْهَمَها
( شمس 8 ) ( پس ) در دل انداخت آن را
أَمَّا
( يوسف 41 ) بر هر تقدير
أَمَّا
( روم 16 ) ( هر چه ) بادا باد
فَأَمَّا
( قصص 67 ) ( پس هر چه ) بادا باد
لَأَمَّارَةٌ
( يوسف 53 ) ( هراينه ) فرماينده
إِماماً *
( هود 17 ؛ فرقان 74 ) پيش رو
إِماماً
( احقاف 12 ) پيشوا
بِإِمامِهِمْ
( اسراء 71 ) ( به ) پيشواى ايشان
الْأَماناتِ
( نساء 58 ) زينهاريها
لِأَماناتِهِمْ
( مؤمنون 8 ) ( مر ) زينهاريهاى خويش را
أَمانِيُّهُمْ
( بقره 111 ) بيوسهاى ايشان
أُمَّةٍ
( زخرف 22 ) دين
امْتازُوا
( يس 59 ) جدا شويد
أُمَتِّعْكُنَّ
( احزاب 28 ) متعه دهم شما را
فَأُمَتِّعُهُ
( بقره 126 ) ( پس ) برخوردارى دهيم او را
كَأَمْثالِ
( واقعه 23 ) ( همچو ) مانندان
أَمْثالُكُمْ
( انعام 38 )
أَمْثالَكُمْ
( محمّد 38 ) مانندان شما
أَمْثالِها
( انعام 160 ) ،
أَمْثالُها
( محمد 10 ) مانندان آن
أَمَداً
( كهف 12 ) سر انجام
أَمَداً
( جن 25 ) روزگار
أَمْدَدْناكُمْ
( اسراء 6 ) افزونى داديم شما را
أَمَدَّكُمْ
( شعراء 133 ) مدد داد شما را
الْأَمْرُ
( مريم 39 ) كار شمار
أُمِرْتَ
( هود 112 ) فرموده شدهء
فَامْسَحُوا
( نساء 43 ) ( پس ) ببساييد
امْسَحُوا
( مائده 6 ) دست كشيد
فَامْسَحُوا
( مائده 6 ) ( پس ) بماليد
لَأَمْسَكْتُمْ
( اسراء 100 ) ( هراينه ) نگاه داشتى
أُمْطِرَتْ
( فرقان 40 ) ببارانيده شد
أَمْعاءَهُمْ
( محمد 15 ) رودههاى ايشان
فَأَمْكَنَ
( انفال 71 ) ( پس ) توانايى داد
الْأَمَلُ
( حجر 3 ) بيوس زندگانى
أَمَلًا
( كهف 46 ) بيوس و اميد
إِمْلاقٍ *
( انعام 151 ؛ اسراء 31 ) درويشى
أَمْلى
( محمد 25 ) فرو گذاشت