اطَّيَّرْنا
( نمل 47 ) فال بد گرفتيم
أَظْفَرَكُمْ
( فتح 24 ) دسترس داد ، فيروزى داد شما را
فَاعْتَبِرُوا
( حشر 2 ) از پى فرا رويد
أَعْتَدَتْ
( يوسف 31 ) بساخت
أَعْتَدْنا *
( نساء 18 ، 37 ؛ فرقان 37 ) ساخته كرديم
فَاعْتَرَفُوا
( ملك 11 ) ( پس ) اقرار كردند
اعْتَزَلُوكُمْ
( نساء 90 ) كناره كنند از شما
فَاعْتَزِلُونِ
( دخان 21 ) ( پس ) جدا شويد از من
أَعْثَرْنا
( كهف 21 ) ديدهور كرديم
أَعْجازُ
( قمر 20 ) تنهها
أَعْجَبَكَ *
( مائده 100 ؛ احزاب 52 ) به شگفت آرد ترا
أَعْجَلَكَ
( طه 83 ) به شتاب آورد ترا
أَعْجَمِيٌّ
( نحل 103 ) پارسى
الْأَعْجَمِينَ
( شعراء 198 ) بد زبانان
لَأَعَدُّوا
( توبه 46 ) ( هراينه ) ساخته كردندى
أَعِدُّوا
( انفال 60 ) ساخته كنيد
الْأَعْرابِ
( احزاب 20 ) عربان بيابان
إِعْراضاً
( نساء 128 ) روى گردانيدن
أَعْرَضَ
( اسراء 83 ) روى گرداند
أَعْرَضْتُمْ
( اسراء 67 ) روى گردانديد
أَعِزَّةٍ
( مائده 54 ) سختان
أَعِزَّةَ
( نمل 34 ) گراميان
أَعْصِرُ
( يوسف 36 ) مىفشارم
فَاعْفُ
( مائده 13 ) ( پس ) درگذار
فَأَعْقَبَهُمْ
( توبه 77 ) ( پس ) از پىدرآورد ايشان را
أَعْلَنْتُ
( نوح 9 ) آشكارا كنم
الْأَعْلَوْنَ *
( آل عمران 139 ؛ محمد 35 ) برتران
أَعْنابٍ
( كهف 32 ) انگوربنان
أَعِيبَها
( كهف 79 ) آهومند كنم آن را
بِأَعْيُنِنا *
( هود 37 ؛ مؤمنون 27 ) ( به ) ديدار
بِأَعْيُنِنا
( قمر 14 ) ( به ) ديدار ما
اغْدُوا
( قلم 22 ) پگاه برويد
فَأَغْرَقْناهُمْ
( انبياء 77 ) ( پس ) غرقه كرديم ايشان را
أَغْرَقْناهُمْ
( فرقان 37 ) به آب فرو برديم ايشان را
اغْضُضْ
( لقمان 19 ) پست كن
أَغْطَشَ
( نازعات 29 ) تاريك كرد
أَغْفَلْنا
( كهف 28 ) ناآگاه كرديم
الْأَغْلالُ *
( رعد 5 ؛ مؤمن 71 ) گردن بندها
لَأَغْلِبَنَّ
( مجادله 21 ) ( هراينه ) به آيم
اغْلُظْ
( توبه 73 ) درشتى كن
اغْلُظْ
( تحريم 9 ) درشت باش
فَما أَغْنَتْ
( هود 101 ) ( پس ) بىنياز نكرد
ما أَغْنى
( اعراف 48 ) سود نداشت
فَأَغْنى
( ضحى 8 ) ( پس ) بىنياز كرد
ما أَغْنى
( لهب 2 ) بىنياز نكرد
ما أُغْنِي
( يوسف 67 ) بىنياز نكنم
لَأُغْوِيَنَّهُمْ
( ص 82 ) ( هراينه ) بىراه كنم ايشان را
أُفٍّ
( اسراء 23 ) اف تف
أَفاءَ *
( احزاب 50 ؛ حشر 7 ) غنيمت داد
فَافْتَحْ
( شعراء 118 ) ( پس ) حكم كن
لَافْتَدَتْ
( يونس 54 ) ( هراينه ) خويشتن بازخريدى
افْتِراءً *
( انعام 138 ، 140 ) بافتن
افْتَرى *
( آل عمران 94 ؛ نساء 48 ؛ انعام 21 ؛ يونس 17 ) فرا بافت
افْتَرى
( عنكبوت 68 ) فرابافد
افْتَراهُ
( يونس 38 ) از خود فراساخت آن را
افْتَراهُ *
( هود 13 ؛ سجده 3 ) فرابافت آن را
افْتَرَيْنا
( اعراف 89 ) ساختيم
بِالْأُفُقِ
( نجم 7 ) ( در ) كناره
بِالْأُفُقِ
( كوّرت ( 23 ) ( به ) كناره
أُفِكَ
( ذاريات 9 ) گردانيده شد
أَفْلَحَ
( طه 64 ) كام يافت
أُفَوِّضُ
( مؤمن 44 ) همىبازگذارم
إِقامَتِكُمْ
( نحل 80 ) باشيدن خويش
فَأَقامَهُ
( كهف 77 ) ( پس ) راست كرد آن را
فَأَقْبَرَهُ
( عبس 21 ) ( پس ) در گور كردش
أَقْبَلَ
( صافات 27 ) روى فرا كرد و پيش آيد
أَقْبَلَ
( طور 25 ) در ايستاد و روى آورد
فَأَقْبَلَتِ
( ذاريات 29 ) ( پس ) پيش آمد
اقْتَتَلُوا
( حجرات 9 ) به هم كارزار كنند
فَلَا اقْتَحَمَ
( بلد 11 ) باز پس نكرد
اقْتَدِهْ
( انعام 90 ) پىبر
لَأَقْتُلَنَّكَ
( مائده 27 ) ( هراينه ) كشمت
أَقْرَرْتُمْ
( بقره 84 ) خستو آمديد
أَقْرَضْتُمُ
( مائده 12 ) وام دهيد
أَقْسَطُ
( احزاب 5 ) بهدادتر
أَقْسِطُوا
( حجرات 9 ) داد كنيد
فَلا أُقْسِمُ
( كوّرت 15 ) سوگند ياد مىكنم ( م : سود ياد مىكنم )
اقْصِدْ
( لقمان 19 ) ميانه نگاهدار و نرمى كن
أَقْلامَهُمْ
( آل عمران 44 ) خامههاى خويش
أَقْلِعِي
( هود 44 ) باز ايست
فَأَقَمْتَ
( نساء 102 ) ( پس ) برپا دارى
أَقْنى
( نجم 48 ) دست مايه داد
أَقْوَمُ
( مزمل 6 ) درستر است