26 / 102 - 73
73 . يا سود كنند شما را اگر پرستيد يا زيان كنند شما را اگر نپرستيد ؟
74 . گفتند : نه كه يافتيم پدران خويش همچنانت مىكنند .
75 . گفت ابراهيم : ا پس ديديد آنچه بوديد كه مىپرستيد ؟
76 . شما و پدران شما ، پيشينگان .
77 . پس بدرستى كه ايشان دشمنند مرا مگر پروردگار جهانيان مگر آن كسى كه رب العالمين را پرستيد .
78 . آنى كه بيافريد مرا پس او راه نمايد مرا يعنى هدايت نيافريند مرا مگر آن كسى كه آفريد مرا .
79 . و آنى كه او خوردنى دهد مرا آن طعام كه خواهد و آب دهد مرا از آن كه خواهد يعنى مرا روزى او دهد و او پروراند .
80 . و چون بيمار شوم پس او تندرستى دهد مرا .
81 . و آن كه بميراند مرا باز زنده كند مرا .
82 . و آنى كه اميد مىدارم كه بيامرزد مرا [ 471 ] گناه مرا روز پاداشت .
83 . اى پروردگار من ! ببخش مرا درستى در گفتار نبوت و برسان مرا به آن شايستگان پيغمبران .
84 . و گردان براى من زفان راست ثناى نيكو در پسينيان .
85 . و گردان مرا از ميراث داران بهشت با نعمت .
86 . و بيامرز مر پدر مرا كه او بود از گمراهان .
87 . و رسوا مكن مرا در روزى كه برانگيخته شوند خلق .
88 . آن روز كه سود ندارد مالى هيچ خواستهء و نه پسران .
89 . مگر آنى كه آمد خداى را به دل رسته و پاك كه درو شك و افك نى .
90 . و نزديك آورده شد شود بهشت مر پرهيزكاران را .
91 . و پديد آورده شد شود دوزخ براى بىراهان يعنى كافران .
92 . و گفته شد شود : مر ايشان راست كجاست آنچه بوديد كه مىپرستيديد . 93 . از فرود خداى ، هيچ يارى دهند شما را يا هيچ كينه كشند براى خود ؟
94 . پس گرد كرده شدند در افكنده شوند در آن ايشان و گمراهان .
95 . و لشكرهاى ابليس همهگان يعنى مطيعان او را از آدمى و پرى .
96 . گفتند و ايشان در آن پيكار همىكنند با يكديگر .
97 . سوگند به خداى بدرستى كه بوديم هراينه در گمراهى پيدا اين گويند شياطين را .
98 . آنگاه كه برابر مىكرديم شما را با پروردگار جهانيان يعنى شما را پرستيديم از دون خداى .
99 . و گمراه نك [ رد ] ما را يعنى نخواند ما را به ضلالت مگر گناهكاران يعنى ابليس و شياطين .
100 . پس نيست ما را از هيچ خواهشگران .
101 . و نه دوستى [ 472 ] دل سوز .
102 . پس اگر ثابت بودى ما را بازگردانيدن بازگشتنى به دنيا پس ببوديمى از گروندگان .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 315
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٣١٥