26 / 130 - 103
103 . بدرستى كه در آنت هست هراينه نشانى و عبرتى عجبى ، و نبود بيشترين ايشان گروندگان يعنى آنكه ايمان آوردند اندك بودند .
104 . و بدرستى كه پروردگار تو هراينه او بىهمتاست بخشاينده .
105 . به دروغ داشت گروه نوح فرستاده شدگان را يعنى نوح را .
106 . چون گفت مر ايشان را برادر ايشان نوح در نسب و هيأت نه در دين : ا نمىترسيد كه خداى را انباز گوييد ؟
107 . بدرستى كه من مر شما را پيغمبرىام زينهاردار وحى بىخيانت ، استوار بر وحى خداى .
108 . پس بترسيد از خد [ ا ] و فرمان بريد مرا .
109 . و نمىخواهم از شما بر آن رسانيدن پيغام هيچ مزدى . نيست مزد من مگر بر پروردگار جهانيان .
110 . پس بترسيد از خدا و فرمان بريد مرا .
111 . گفتند : ا باور داريم ترا و پىروى كرد ترا فرومايگان خسيسترين مردمان چون جولاهگان ؟
112 . گفت نوح : و چيست دانش من به آنچه بودند كه همىكردند از خساست .
113 . نيست شمار ايشان مگر بر پروردگار من اگر دانيد .
114 . و نيستم من هرگز رانندهء گروندگان .
115 . نيستم من مگر بيم كنندهء هويدا .
116 . گفتند : اگر باز نايستى اى نوح ! هراينه كه باشى از سنگسار كرده شدگان كشتگان به سنگ .
117 . گفت نوح : اى پروردگار من ! بدرستى كه گروه من به دروغ داشتند مرا .
118 . پس حكم كن برگزار در ميان من و در ميان ايشان حكم كردنى و برهان مرا و آن را كه با من است [ 473 ] از گروندگان .
119 . پس برهانيديم او را و آنانى كه با او در آن كشتى پر بار كرده شد .
120 . بازپس به آب طوفان فرو برديم پس از آن آن ماندگان را بيرون كشتى .
121 . بدرستى كه در اينت است هراينه نشانى و عبرتى عجبى و نبود بيشتر ايشان گروندگان .
122 . و بدرستى كه پروردگار تو هراينه او بىهمتاست بخشاينده .
123 . به دروغ داشت عاد فرستادهشدگان را يعنى هود را .
124 . چون گفت مر ايشان را برادر ايشان هود : ا نمىترسيد ؟
125 . بدرستى كه مر شما را پيغمبرىام زينهاردار وحى استوار بر وحى .
126 . پس بترسيد از خدا و فرمان بريد مرا .
127 . و نمىخواهم از شما بر آن گذاردن پيغام هيچ مزدى . نيست مزد من مگر بر پروردگار جهانيان .
128 . بر مىآريد به هر بر هر بالايى سر راهى نشانى كه بازى كنيد بدان .
129 . و همىسازيد كوشكهاى بلند بناها از سنگ خاره تا مگر شما جاويد بمانيد .
130 . و چون گيريد مردمان [ را ] حمله بريد ، گيريد مردمان را حمله بريد گردن كشان .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 316
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٣١٦