فصل 10 وجوب توبه
توبه از همه گناهان واجب است به اجماع و نقل و عقل .
امّا اجماع - شكَّى در فراهم بودن آن نيست .
و امّا نقل - مانند قول خداى تعالى :
« وَتُوبُوا الَى الله جَميعا ايّهَا المُؤمِنُونَ لَعَلَّكُم تُفلِحُونَ » 24 : 31 ( نور ، 31 ) « اى مؤمنان همگى توبه به خدا بريد ( به سوى خدا بازگشت نمائيد ) شايد رستگار شويد » .
و نيز قول او - تعالى - :
« يا أَيّهَا الَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا الَى الله تَوبَةً نَصُوحا عَسى رَبّكُم ان يُكَفّرَ عَنكُم سَيِّئاتِكُم » 66 : 8 ( تحريم ، 8 ) « اى كسانى كه ايمان آوردهايد به سوى خدا توبه كنيد توبه اى صادقانه و صميمانه شايد پروردگارتان بديها ( گناهان ) تان را بپوشاند » .
و معنى نصوح : خالص براى خداست كه از شوائب اغراض ، از مال يا جاه يا ترس از سلطان يا عدم قدرت بر گناه و نداشتن اسباب آن ، خالى باشد . و اين امر براى وجوب است ، پس توبه به مقتضاى اين دو آيه واجب است .
و امّا عقل - كسى كه معنى وجوب و معنى توبه را بداند در ثبوت و تحقّق وجوب توبه شك نمىكند