به ترك آن در آينده ، و مجاهده با زوال شهوت ممتنع است ، و ليكن محال نيست كه پشيمانى چندان قوى باشد كه بدون مجاهده بر محو آن قادر باشد ، و اگر اين نبود مىگفتيم : توبه ما دام كه تائب بعد از توبه مدتى عمر نكند كه با خود در عين آن شهوت بارها و به دفعات بسيار مبارزه و مجاهده كند قبول نمىشود ، و اين شرطى است كه ظاهر شرع بر آن دلالت دارد « .
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 71
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٧١