آنست كه در چنين حالتى بخل و تنگى كند ، و از اين رو وارد شده است كه : بزرگترين گناه آنست كه آدمى در عرفات حاضر شود و گمان كند كه خدا او را نيامرزيده .
فصل 119 مشعر
و چون از عرفات بر گردد و داخل مشعر شود ، بايد به ياد آرد كه خداى سبحان دوباره او را اذن دخول حرم داده ، زيرا مشعر داخل در حرم است و عرفات خارج از آن ، پس بايد از دخول حرم بعد از خروج از آن تفأَّل زند كه خداى سبحان او را خلعت قرب و قبول پوشانيده ، و از عذاب خود پناه داده و ايمن ساخته ، و در زمرهء بهشتيان قرار داده .
فصل 120 سنگ انداختن و ذبح قربانى
و چون به منى آيد و متوجّه رمى جمرات گردد ، بايد كه مقصود از آن فرمانبردارى و امتثال امر الهى و اظهار بندگى و تشبّه به إبراهيم خليل عليه السّلام باشد ، كه در اين جا ابليس بر او پديدار گرديد تا حجّ او را باطل سازد ، و خداى تعالى او را فرمود تا سوى آن لعين سنگ اندازد و او را براند و اميدش را منقطع گرداند . و سزاوار است كه قصد كند كه سنگريزه ها را بر روى شيطان مىاندازد و پشت او را مىشكند و او را خوار مىسازد .
و چون ذبح قربانى كند ، ياد آورد كه آن ذبح اشاره به اين است كه به سبب حج بر شيطان و نفس امّاره غالب گشتم و آنان را كشتم ، و استحقاق رحمت و غفران الهى يافتم ، و از اين رو وارد شده است كه : به هر جزئى از قربانى جزئى از او از آتش دوزخ آزاد مىگردد . پس بايد در توبه و بازگشت از اعمال زشت بكوشد ، تا حال