فصل 114 آنچه بهنگام دخول مكه سزاوار است
در وقت دخول مكَّه سزاوار است متذكَّر شود كه : به حرمى در آمده است كه هر كه داخل آن شود در امن و امان است ، و اميد داشته باشد كه به دخول آن از عقاب الهى ايمن گردد ، و در دل نگران و مضطرب باشد كه مبادا صلاحيت قرب و قبول نداشته باشد و با دخول در حرم نوميد و بىبهره و مستحقّ غضب گردد ، و بايد اميد او در همهء اوقات غالب آيد ، زيرا شرف خانه عظيم است و صاحب خانه كريم و رحمت او عامّ ، و فيوضات فرا مىرسد و حقّ زيارت كننده منظور مىشود و پناهنده رانده نمىگردد .
و چون چشم او به خانه افتد ، بايد عظمت خانه را در دل آرد ، و چنان تصور كند كه گويا خداوند خانه را مىبيند ، و اميدوار شود كه لقاء خود را روزى او كند چنان كه ديدار خانهء خود روزى كرد ، و خدا را شكر گزارد كه او را به خانهء خود رسانيد و در زمرهء مهمانان خود در آورد ، و به ياد آرد كه در قيامت همهء خلايق اميد و آرزوى دخول بهشت دارند ، سپس منقسم شوند : بعضى اذن دخول يابند و بعضى را باز گردانند ، همانند انقسام حاجيان كه بعضى را قبول كنند و بعضى را ردّ نمايند .