و چون در ميقات آواز مردمان از روى بيم و اميد به تلبيه بلند شود بايد به ياد آرد كه اين اجابت نداى خداى تعالى است ، كه فرموده است :
وَ اذِّن فِى النّاسِ بِالحَجِّ يَأتُوكَ . . . 22 : 27 ( حج ، 27 ) « و مردم را نداى حج در ده تا سوى تو آيند . . » .
و از اين ندا بايد نداى خلق را بهنگام دميدن صور و بر آمدن ايشان را از گور ، و جمع شدن آنان را در عرصات قيامت كه اجابت نداى پروردگار است ، ياد كند كه بعضى مقبول و مقرّب و بعضى مردود و مطرودند ، و در آغاز كار همانند حاجيان در ميقات ميان بيم و اميدند ، كه نمىدانند اتمام حج و قبول آن براى ايشان ميسّر مىشود يا نه .
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 487
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٤٨٧