گفتن حىّ على الصلاة و حىّ على الفلاح و حىّ على خير العمل نفس خود را بر انگيز و در دل خود به ياد آر كه نماز باعث رستگارى و بهترين اعمال است . و سپس به تكبير و تعظيم خدا باز گرد و همچنانكه با آن آغاز كردى با آن به پايان بر . و خدا را مبدأ و معاد خود دادن و پايدارى و قوام خويش را به او و اعتماد خود را بر قوّه و قدرت او شناس ، كه هيچ قوّه و قدرتى نيست مگر به واسطهء خداوند والاى بزرگ .
فصل 87 وقت
و چون وقت نماز آيد ، بدان كه اين وقتى است كه خداوند براى تو قرار داده تا در آن به خدمت او بايستى ، و تأمّل كن كه در پيشگاه او و براى نيل به طاعت او ايستاده اى ، و بايد در دل تو سرور و نشاط پديد آيد ، و بر رخسار تو بهجت و خرّمى ظاهر گردد ، زيرا نماز سبب قرب تو و وسيلهء رستگارى و دستيابى به خير توست . پس با طهارت و پاكيزگى آماده شو ، و جامهء در خور مناجات در بر كن ، چنان كه وقتى پيش پادشاهى از پادشاهان دنيا مىروى مهيّا مىشوى ، و با آرامش و وقار و بيم و اميد با او ديدار كن ، و عظمت و جلال خدا و قدرت و كمال نامتناهى او را به ياد آر ، و نقصان قدر و مرتبهء خويش و بىقابليّتى خود را براى ايستادن به خدمت او و كوتاهى در اداى وظايف طاعت او را متذكَّر شو .