و سپس مرا به دوزخ افكند ، و جهنّم را از من پر كند ، اين حكم او را دوست دارم ، و به قسمت او خشنودم ، و هرگز به خاطرم نمىگذرد كه چرا چنين است و كاش چنين نبود ، چرا بهره من اين شد و نصيب ديگران آن « .
صاحب مرتبه رضا همواره در آرامش و راحت و سرور و بهجت است ، زيرا هر چيزى را به چشم رضا مىنگرد ، و در هر چيز به نور رحمت الهى و سرّ حكمت ازلى نظر مىكند ، گوئى هر چيزى بر وفق مراد و خواهش او روى مىدهد ، و فايده رضا در دنيا آسايش خاطر براى عبادت و راحت از غم و اندوه است ، و در آخرت رضوان خدا و نجات از خشم اوست .
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 254
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٢٥٤