فصل 49 رضا
رضا - فضيلت رضا - رضاى خدا - ردّ انكار تحقّق رضا - آيا دعا و رضا نقيض يكديگرند - راه تحصيل رضا - تسليم ( گردن نهادن ) .
ضدّ سخط ( نا خشنودى ) رضاست ، و آن ترك اعتراض و ناخشنودى باطنى و ظاهرى در گفتار و كردار است ، و اين صفت از ثمرات محبّت و لوازم آن است ، زيرا محب هر چه را كه از محبوب وى صادر شود نيكو مىشمارد ، و نزد صاحب مرتبه رضا فقر و غنا ، و رنج و راحت ، و بقاء و فنا ، و عزت و ذلَّت ، و تندرستى و بيمارى ، و مرگ و زندگانى يكسان است ، و يكى را بر ديگرى ترجيح نمىدهد ، و هيچ كدام بر دل او گران نيست ، زيرا همه را صادر از خداى سبحان مىداند ، و دوستى او در دلش استوار شده به گونه اى كه افعال او را دوست دارد ، و خواست او را بر خواهش خود ترجيح مىدهد ، و به آنچه از او مىرسد راضى است .
روايت است كه : « سنّ يكى از صاحبان مرتبه رضا به هفتاد رسيد ، و در اين مدّت نگفت كه كاش فلان چيز چنين نبود و فلان چيز چنان بود » . و به يكى از ايشان گفتند :
« از آثار رضا در خويش چه يافتى ؟ گفت : در من بوئى از رضا نيست ، و با وجود اين اگر خدا مرا پلى سازد بر جهنّم ، و همه خلايق از آن بگذرند و به بهشت درآيند ،