خيرى هست و خدا تو را دوست دارد ، و اگر اهل طاعت خدا را دشمن دارد و اهل معصيت را دوست دارد در تو خيرى نيست و خدا تو را دشمن دارد ، و آدمى با كسى است كه او را دوست دارد « .
و فرمود : « لو انّ رجلا احبّ رجلا للَّه ، لأثابه اللَّه على حبّه ايّاه و ان كان المحبوب في علم اللَّه من اهل النّار ، و لو أنّ رجلا ابغض رجلا للَّه ، لاثابه اللَّه على بغضه اياه و ان كان المبغض في علم اللَّه من اهل الجنّة »
« اگر مردى مرد ديگر را براى خدا دوست دارد ، خداوند او را براى دوستى وى ثواب دهد اگر چه آن را كه دوست داشته در علم خدا دوزخى باشد ، و اگر مردى ديگرى را براى خدا دشمن دارد ، خداوند او را براى دشمنى وى پاداش دهد ، هر چند آن را كه دشمن داشته در علم خدا بهشتى باشد » .
و امام صادق عليه السّلام فرمود : « من احبّ للَّه ، و ابغض للَّه ، و اعطى للَّه ، فهو ممّن كمل ايمانه »
« هر كه براى خدا دوست دارد و براى خدا دشمن دارد و براى خدا عطا كند ، ايمانش كامل است » .
و فرمود : « كسانى كه يكديگر را براى خدا دوست دارند روز قيامت بر منبرهاى نور هستند ، نور چهره و نور تن و نور منبرهايشان هر چيزى را روشن مىكند تا آنجا كه به آن شناخته شوند ، و گفته شود : اينان دوستداران يكديگر براى خدايند » .
و فرمود : « و هل الايمان الا الحبّ في اللَّه و البغض في اللَّه ؟ ثمّ تلا هذه الآية :
« وَلكِنَّ الله حَبَّبَ الَيكُمُ الايمانَ وَزَيَّنَه في قُلُوبِكُم وَكَرَّه الَيكُمُ الكُفرَ وَالفُسُوقَ و العِصيانَ . . . » 49 : 7
( حجرات ، 7 ) « مگر ايمان غير از حب و بغض است ؟ سپس اين آيه را تلاوت فرمود :
« و ليكن خدا ايمان را محبوب شما كرد و آن را در دلهاى شما بيار است و كفر و نافرمانى و گناه را مكروه شما ساخت . . » .
و فرمود : « ما التقى المؤمنان قطَّ إلا كان أفضلهما اشدّهما حبّا لأخيه »
« دو مؤمن هرگز با يكديگر ملاقات نكنند مگر آن كه برادرش را دوستتر دارد برتر است » .
و فرمود : « من لم يحبّ على الدّين و لم يبغض على الدّين فلا دين له »
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 233
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٢٣٣