باشد و بر ديگر محبوبهاى خود برگزيند ، و از نهان و آشكار امور ببيند كه خداى تعالى اسباب سعادت او را فراهم مىكند و او را به آنچه خير او در آن است راه مىنمايد ، و او را از گناهانى كه ممكن است از او سر زند باز مىدارد ، و امر ظاهر و باطن و پنهان و آشكار او را خدا خود سرپرستى مىكند . پس خداست كه مشاور و مدبّر امر او و زينت بخش اخلاق او و به كار دارندهء اندامهاى او و توفيق دهندهء امر ظاهرى و باطنى اوست ، و همه هموم [ 1 ] او را يك همّ مىكند ، و روى دل او را از دنيا مىگرداند ، و او را از مردم بيگانه مىسازد ، و با چشاندن لذّت مناجات در خلوت خود به او با وى انس مىگيرد ، و پرده هاى بين او و معرفت خود را از ميان برمىدارد .
دنباله دوستى و دشمنى براى خدا
بدان كه اخبار در ستايش حبّ و بغض خدائى و فضيلت و ثواب آن بسيار است ، ولى معناى دوستى و دشمنى براى خدا خالى از ابهام نيست ، پس ناگزير به بعضى از اين اخبار اشاره مىكنيم و سپس حقيقت آن را روشن و معناى آن را آشكار مىسازيم . امّا اخبار :
پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : « ودّ المؤمن للمؤمن في اللَّه من أعظم شعب الايمان ، ألا و من احبّ في اللَّه و ابغض في اللَّه ، و اعطى في اللَّه و منع في اللَّه ، فهو من اصفياء اللَّه »
« دوستى مؤمن براى مؤمن در راه خدا ( يا براى خدا ) از بزرگترين شعبه هاى ايمان است ، آگاه باشيد كه هر كه دوستى و دشمنى در راه خدا ( يا براى خدا ) كند و براى خدا عطا و منع كند از برگزيدگان خداست » .
روزى آن حضرت صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم به اصحاب خود فرمود : « كداميك از دستاويزهاى ايمان محكمتر است ؟ » گفتند : خدا و رسول او داناترند - پس بعضى گفتند : نماز ، و بعضى گفتند : زكات ، و بعضى گفتند : روزه ، و بعضى گفتند : حجّ و عمره ، و بعضى
هامش
[ 1 ] جمع همّ : اندوه - قصد .