فصل 14 ( غضب )
غضب از مهلكات بزرگ است ، و چه بسا كه به شقاوت ابدى انجامد ، مانند قتل نفس و قطع عضو ، و از اين رو گفتهاند : « غضب جنونى است كه دفعة عارض مىشود » . امير مؤمنان عليه السّلام فرمود :
« الحدّة ضرب من الجنون ، لأنّ صاحبها يندم ، فان لم يندم فجنونه مستحكم »
« خشم شديد نوعى ديوانگى است ، زيرا صاحب آن پشيمان خواهد شد ، و اگر پشيمان نشود ديوانگيش ريشه دار و استوار است . » و چه بسيار كه فشار خون و حرارت بدن بالا رود و موجب مرگ ناگهانى گردد . يكى از حكما گفته است :
« كشتيى كه به گرداب افتاده و گرفتار طوفانهاى شديد و وحشتناك و امواج هول انگيز شده به خلاص و نجات نزديكتر است از كسى كه شعلهء غضبش برافروخته گشته است » .
و در اخبار و آثار از غضب نكوهش و مذمّت شده است . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود :
« الغضب يفسد الايمان كما يفسد الخلّ العسل . »
« غضب ايمان را فاسد مىكند چنان كه سركه عسل را » .
و امام باقر عليه السّلام فرمود : « إنّ هذا الغضب جمرة من الشّيطان توقد في
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 351
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٣٥١