اينك نامه :
* ( بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، ) * از بنده خدا على امير مؤمنان ، به مؤمنان و مسلمانان از شيعيان خود . خداوند تعالى فرمايد : * ( وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِه لإِبْراهِيمَ ) * . ( محمد ) ( ص ) از شيعيان « ابراهيم » است و شما از شيعيان ( محمد ) ( ص ) . كلمه ( ابراهيم ) نامى است كه خداى تعالى در كتاب خود آن را نامى و شريف قرار داده است و شيعه نامى است غير مختص و امرى غير مبتدع كلمه اى نيست كه به گروهى ويژه اطلاق شود و سابقه نداشته باشد .
سلام بر شما باد و خداوند است كه دوستان خود را از عذاب خواركننده به سلامت مىرهاند و به عدل خود بر آنان فرمان مىراند .
اى قوم عرب ، خداى تعالى ( محمد ) ( ص ) را به نبوت برانگيخت در حالى كه شما در بدترين حال مىزيستيد . بعضى از شما سگان خود را تربيت مىكردند اما فرزندان خود را مىكشتند و به تاراجگرى و غارت ديگران سرگرم بودند و در بازگشت از چپاول مىديدند ديگران اموالشان را به غارت بردهاند .
شما بتهاى گمراه كننده را مىپرستيديد ، خوراك شما خشن و ناگوار بود ، و آبهاى بويناك و دگرگون شده مىآشاميديد . خون يك ديگر را مىريختيد و يك ديگر را به اسارت مىگرفتيد . خداوند تعالى قريش را به سه آيهء قرآن مجيد تخصيص داده است و عرب را به يك آيه .
اما آياتى كه در باره قريش فرموده است : نخست اين قول خداى تعالى است كه مىفرمايد :
كشف المحجة لثمرة المهجة ( فانوس ) ( فارسي ) — صفحة 261
مساهمون: اسد الله مبشرى
ص٢٦١