و چنان كه براى موسى ( ع ) در انتخاب هفتاد مرد از برگزيده گان قومش براى ميقات پيش آمد . وقتى گفتند :
* ( أَرِنَا الله جَهْرَةً ) * . ( سوره اعراف آيه 154 ) خدا را آشكار بما بنما .
و آذرخش بر آنان فرود آمد گفتند :
* ( أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا ) * .
آيا بكارى كه سفيهان ما كردند ما را هلاك مىسازى ؟ ( سوره اعراف آيه 154 ) و چنان كه براى يعقوب ( ع ) روى داد كه فرزندان خود را برگزيد تا فرزندش يوسف را محافظت كنند و بسيارى ديگر از حوادث كه پيمبران و اوصياء و اوليا اختيار كردند سپس ضعف راى آنان ظاهر شد .
پس وقتى از انتخاب و گزينش اشخاص معصوم حوادثى چنين روى دهد كه قرآن و اجماع مسلمانان شاهد آنند . پس اختيار و انتخاب ديگران غير از معصومان كه هرگز شخصا با خلافت و امارت و رياست سر و كار نداشتهاند تا از شرائط و ريزه كاريهاى مباشرت در آن كارها آگاه باشند بخواهند كسى را براى در دست گرفتن كارهاى اجتماع و ادارهء آن برگزينند كه صلاحيت داشته باشد جز گمانى ضعيف براى تشخيص صلاحيت ظاهرى آن كس كه او را برمىگزينند ملاك و معيارى در دست ندارند . آيا عقل هيچ عاقلى و فضل هيچ فاضلى مىپذيرد كه قومى كسى را براى انجام كارى برگزينند اما از راه مباشرت و ظاهر ندانند كه آن شخص صلاحيت آن كار را دارد يا نه ،
كشف المحجة لثمرة المهجة ( فانوس ) ( فارسي ) — صفحة 126
مساهمون: اسد الله مبشرى
ص١٢٦