ميوهاى بديشان داده شود گويند : اين آن است كه پيش از اين يافتهايم ، در صورت و لون متشابه .
حق تعالى شراب اهل بهشت را جايهاى بسيار در قرآن ذكر كرده است . و ثوبان ، مولاى رسول - صلى اللّه عليه و آله و سلم - گفت : در خدمت پيغامبر - عليه السلام - ايستاده بوديم ، دانشمندى از دانشمندان جهودان بيامد و مسئلهها پرسيد ، تا گفت كه بر صراط اول كه [ 718 ] گذرد ؟ گفت :
فقراء المهاجرين . گفت : چون در بهشت روند تحفهء ايشان چه باشد ؟ گفت : زيادة كبد النّون ، « 480 » اى ، جگر گوشهء ماهى . گفت : غذاى ايشان پس از آن چه بود ؟ گفت : ينحر لهم ثور الجنّة الّذي كان يأكل من أطرافها ، اى ، كشته شود براى ايشان گاو بهشت كه از اطراف آن مىخورد . گفت ، شراب ايشان چه باشد ؟ گفت : من عين فيها تسمّى سلسبيلا ، اى ، از چشمهاى در آن كه آن را سلسبيل خوانند . گفت : راست گفتى .
و زيد بن ارقم گفت كه مردى از جهودان بر پيغامبر - عليه السلام - آمد ، گفت : اى أبو القاسم ، نمىگويى كه اهل بهشت در بهشت بخورند و بياشامند ؟ و اصحاب خود را گفت : اگر بدين اقرار كند او را غلبه كنم . پيغامبر - عليه السلام - گفت : بلى ، و الّذي نفسي بيده انّ أحدهم ليعطى قوّة مائة رجل في المطعم و المشرب و الجماع ، اى ، بلى . بدان خداى كه نفس من در قدرت اوست كه يكى را از ايشان قوّت صد مرد داده شود در طعام و شراب و مباشرت . گفت : كسى كه بخورد و بياشامد او را حاجت باشد ؟ پيغامبر - عليه السلام - گفت : حاجتهم عرق يفيض من جلودهم مثل المسك فإذا البطن قد طهر « 481 » ، اى ، حاجت ايشان عرقى باشد كه از پوستهاشان روان شود چون مشك ، پس شكم پاك شود .
و ابن مسعود - رضى اللّه عنه - روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : انّك لتنظر إلى الطّير في الجنّة فتشتهيه فيخرّ بين يديك مشويّا ، اى ، هر آينه تو در بهشت در مرغان نگرى و آن را آرزو مىبرى ، پس بريان شده پيش تو افتد .
و حذيفه - رضى اللّه عنه - روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : انّ في الجنّة طيرا امثال البخاتي ، اى ، در بهشت مرغانند چون شتران بختي . ابو بكر - رضى اللّه عنه - گفت : آن نرم و نازك باشد ؟ گفت : نازكتر از آن كسى باشد كه آن را بخورد ، و تو از آن جملهاى كه آن را بخورى .
و عبد اللّه بن عمر گفت : در قول حق تعالى :
يُطافُ عَلَيْهِمْ بِصِحافٍ مِنْ ذَهَبٍ
، « 482 » هفتاد كاسهء زرين بر ايشان آورده شود ، در هر كاسهاى لونى كه در ديگرى نباشد .
عبد اللّه بن مسعود - رضى اللّه عنه - در قول حق تعالى :
وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ
، « 483 » گفت كه براى اصحاب يمين آميخته شود ، و مقربان آن را صِرف « 484 » خورند .
هامش
( 480 ) زيادهء كبد ، زايدهء كبد ، پارهاى از كبد و در كنار آن ، جگر گوشه .
( 481 ) زبيدى : كذا في النسخ ، و الرواية « قد ضَمَر » ( 10 - 540 ) .
( 482 ) زخرف 43 - 71 .
( 483 ) مطففين 83 - 27 .
( 484 ) صِرف ، خالص .